De ‘vuilnismannen’ van de zee aan het werk, puur natuur

De ‘vuilnismannen’ van de zee aan het werk, puur natuur

Nog voor ik het water in ging, zag ik ze al: twee grote zeehonden, nieuwsgierig en oplettend. Even dacht ik dat ze me weer zouden volgen, maar de zee had iets anders voor me in petto.

Op drie meter diepte lag een jong zeehondje, stil op de bodem. Zijn zachte, witgrijze vacht en opvallende snorharen verrieden hoe recent hij er nog zwom. Af en toe gleed boven me een schaduw voorbij van de grotere zeehonden. Al snel begon het te leven rondom het diertje. Krabben kwamen van alle kanten, eerst een paar, toen steeds meer. Binnen korte tijd vormden ze een krioelende kring. Niet chaotisch, maar doelgericht en bijna plechtig. Ze werkten samen, ieder op zijn plek.

Het voelde niet als wreedheid, maar als iets natuurlijks. Wat nog zo tastbaar was, werd langzaam onderdeel van de kringloop. De krabben nemen, maar geven ook terug. Alles blijft in beweging. Na dit indrukwekkende moment zwom ik nog even verder, op zoek naar iets zachts als contrast. Maar wat bleef hangen, was dat stille besef onder water: ik keek niet alleen naar een einde, maar naar hoe de zee alles weer doorgeeft.

Zie mijn Facebook site voor het volledige verhaal en overige foto’s.