Rode wegslak

De rode wegslak (Arion rufus), ook wel de grote of gewone wegslak genoemd, is een van de meest opvallende naaktslakken in Nederland en België.
Ondanks de naam is de kleur zeer variabel. Ze kunnen knalrood, oranje, chocoladebruin, groengrijs of zelfs volledig zwart zijn. Een belangrijk kenmerk is dat de voetzoolrand vrijwel altijd een rode of oranje tint heeft, vaak met fijne, donkere dwarsstreepjes.
Uitgerekt kan de slak een lengte bereiken van 10 tot bijna 20 centimeter.
Het zijn nachtactieve dieren die zeer gevoelig zijn voor uitdroging. Bij vochtig weer, na regen of tijdens de dauw komen ze tevoorschijn. Wanneer de slak wordt verstoord of bedreigd, kan hij zich samentrekken tot een compacte halve bol. Daarbij scheidt hij een dik, taai en zeer kleverig slijm af om vijanden af te schrikken.
Het zijn echte alleseters. Ze voeden zich met levende en dode plantenresten, paddenstoelen, uitwerpselen en soms zelfs kadavers. Hoewel ze in de moestuin schade kunnen aanrichten aan groenten, spelen ze een belangrijke rol in de natuur bij het afbreken van organisch materiaal en het gezond houden van de bodem. Daarnaast zijn ze zelf voedsel voor egels, dassen en diverse vogelsoorten.
Ik zag deze in een bos vlak bij Hulst in Zeeuws-Vlaanderen.