Larven van het aspergehaantje

De ontwikkeling van larve naar volwassen kever (het aspergehaantje) verloopt via een volledige gedaanteverwisseling (metamorfose) en kent een strakke chronologische cyclus.
De larven zijn dik, made-achtig en hebben een grijsgroene tot olijfkleurige tint.
Ze hebben een opvallende, glanzend zwarte kop en zes kleine zwarte pootjes aan de voorkant.
De kever legt kleine, donkergroene tot zwarte eitjes in rijtjes recht op de stengels of naalden van de plant.
Na ongeveer een week komen de eitjes uit en begint de larve direct fanatiek aan het aspergeloof te vreten. De wormachtige larve doorloopt in deze periode vier opeenvolgende larvenstadia. Omdat hun huid niet meegroeit, vervellen ze tussen elk stadium. Ze groeien in deze korte tijd uit tot dikke, grijsgroene of olijfgroene larven met een zwarte kop.
Zodra de larve volledig volgroeid is, stopt hij met eten. De larve laat zich doelbewust van de aspergeplant op de grond vallen.
Hij kruipt direct in de bovenste grondlaag (meestal enkele centimeters diep) of verschuilt zich tussen dik loofafval op de bodem. Daar graaft hij een klein kamertje of coconnetje om zich veilig te kunnen transformeren.
In deze rustfase (het popstadium) vindt de eigenlijke gedaantewisseling plaats. De weefsels van de wormachtige larve worden volledig afgebroken en omgevormd tot de complexe anatomie van een kever. Langzaam worden de contouren van de dekschilden, poten en antennes zichtbaar.
Na de verpopping breekt de jonge kever uit de pophuid. In het allereerste begin is zijn schild nog zacht en bleek.
De kever blijft nog heel even onder de grond om uit te harden en op kleur te komen. Zodra het schild zijn glanzend blauwrode kleur heeft en stevig is, kruipt de volwassen kever (het imago) de grond uit. Hij klimt direct weer de aspergeplant in om aan een nieuwe cyclus te beginnen.
In Nederland en België herhaalt dit proces zich meestal twee keer per jaar (twee generaties). De kevers die aan het eind van de zomer (augustus/september) uit de pop komen, eten nog een beetje, maar leggen dan geen eitjes meer. Zij kruipen diep weg in de bodem om te overwinteren en komen pas het volgende voorjaar (rond april) weer tevoorschijn.
Ik zag deze gisteren op een wilde aspergeplant in het Steense-bos bij Sint-Jansteen in Zeeuws-Vlaanderen.