Grote groene sabelsprinkhaan ontmoet een veldsprinkhaan (nimfen)

De nimf van de grote groene sabelsprinkhaan (Tettigonia viridissima) is het onvolwassen stadium van de grootste sprinkhaansoort in Nederland. De eitjes overwinteren in de grond en komen vanaf het voorjaar (april of mei) uit. Ze zijn felgroen met vaak een roodbruine streep over de rug. Dit geeft hen een uitstekende camouflage tussen planten.
Veldsprinkhanen (Acrididae) zijn een familie van rechtvleugelige insecten die behoren tot de kortsprietigen.
Een veldsprinkhaan-nimf is de jonge, nog niet volgroeide vorm van een veldsprinkhaan, die qua uiterlijk lijkt op de volwassen versie maar kleiner is en nog geen functionele vleugels heeft. Ze verschijnen vaak in het voorjaar (vanaf april/mei), vervellen meerdere keren en groeien geleidelijk tot ze rond juni/juli volwassen zijn.
Actief en springend in graslanden en duinen, vaak al vroeg in het seizoen te vinden.
Veldsprinkhanen zijn te onderscheiden van sabelsprinkhanen door hun kortere antennes en het feit dat ze geluid maken door hun achterpoten tegen de vleugels te wrijven.
Ik zag ze vandaag in een bos vlak bij Hulst in Zeeuws-Vlaanderen.