* BNNVARA - Waarom ben ik een slet?
Word lid

Waarom ben ik een slet?

leestijd 4 minuten
Waarom ben ik een slet?

De schrijfster - slet - met een fiets. 

Ik vind het heerlijk om gelijk te hebben. En ik vind het nog leuker om gelijk te hebben als dat betekent dat een ander ongelijk heeft. Dat maakt me misschien geen mooier mens, dat weet ik. Maar het is lekker. 

Ik fiets dagelijks door Amsterdam en tijdens deze tochtjes zijn er aan de lopende band situaties waarin ik mijn gelijk kan halen. Zalig. Toeristen die zonder te kijken oversteken schamp ik graag lichtelijk terwijl ik hardop zucht, ik bel opzichtig naar mensen die niet aan de kant gaan en ik roep “eikel” naar mensen die door rood rijden en dus een gevaar vormen voor anderen. Want aan de regels houd ik me altijd.

Maar toen ik laatst tijdens een fietstocht weer eens keihard gelijk had - er reed een scooter, door rood op me in - gebeurde er iets wonderlijks. Ik deed kwaad mijn mond open, klaar om iets te zeggen, maar werd onmiddellijk de mond gesnoerd door de twee jongens op de scooter die al waren begonnen met schreeuwen. En het gekke was dat ze hier het woord ‘slet’ gebruikten om me te beledigen. Slet. Slet???

Terwijl de heren op de scooter bleven tieren tierde ik net zo hard terug, ondertussen weer op mijn fiets klauterend, en ik denk dat geen van de beide partijen elkaar echt verstond. Maar dat ene woord gonsde nog in mijn hoofd terwijl ik mijn weg vervolgde. Niet alleen omdat het woord ongeveer het meest denigrerende scheldwoord is voor vrouwen dat er bestaat – en er daarnaast geen mannelijk equivalent bestaat wat ik had kunnen terugschreeuwen – maar ook omdat ik me bedacht dat het eigenlijk heel gek is om iemand voor slet uit te schelden. Zeker in het verkeer, waarin niemand elkaar kent en dus helemaal niet weet of je in het echte leven daadwerkelijk sletterig bent. 

De slet: een stoomcursus

Ik leerde zelf het woordje ‘slet’ voor het eerst kennen in combinatie met het woordje ‘breezer’ - een woord wat zich daarvoor overigens ook niet in mijn vocabulaire bevond. Als ik het wereldwijde web op ga en zoek op ‘slet’ kom ik tot het volgende inzicht: een slet is een laag, ontuchtig vrouwspersoon. Seksueel losbandig en ook verachtelijk. Wat ze doet is schandelijk. Uiteindelijk komt het vooral neer op één ding: een slet is een hoer, maar dan erger, want een hoer krijgt tenminste nog betaald voor al dat geneuk. (Hierbij even niet in acht nemend dat seks vooral iets is wat je voor je plezier doet, naast baby’s maken. Maar dat terzijde.)

Niet zo gek dus dat ik verward ben na te zijn uitgemaakt voor ‘slet’ op de fiets. Wat heb ik precies voor sletterigs gedaan dat ik deze toorn des oordeels van een paar scooterboys verdien? Heb ik hun scooter bereden, terwijl deze niet van mij was? Heb ik alle scooters in Amsterdam bereden? Heb ik – in ruil voor een breezer – achttien fietsen door Bos en Lommer heen en weer gefietst? 

Het antwoord op al die vragen is natuurlijk nee. Ik heb niet seksueel losbandig allerlei voertuigen besekst en los daarvan ook niets schandelijks gedaan. Maar waarom dan toch dat woord? Waarom iemand slutshamen als je diegene zelf notabene letterlijk aanrijdt met je scooter? 

De logica van scheldwoorden 

Nu weet ik het antwoord daarop natuurlijk wel – de jongens moesten mij de mond snoeren. En hoe kan je dat beter doen dan door iemand een goeie ouwe ‘slet’ naar haar hoofd te slingeren? Toegegeven, een creatief gebruik van het woord is het wel. Alleen een beetje jammer dat het nergens op slaat.

Maar ja, als je een scheldwoord op deze manier benadert slaan weinig scheldwoorden nog ergens op. De meeste mensen leiden al jaren niet meer aan de tering, een situatie kan niet ‘kut’ zijn als dit alleen maar ‘vagina’ betekent en hardop roepen naar God of Jezus heeft betrekkelijk weinig zin. Schelden is gewoon lekker. De jongens op de scooter moesten hun frustratie uiten, net als ik. Hoewel ik het natuurlijk aan het rechte eind had. En zij niet. 

Echt niet.

Toch bleef dat ene woordje me verwonderen. Ik had het namelijk nog nooit in een dergelijke situatie gehoord. Ik voelde me – ondanks alles – toch een beetje vernederd. En waarom? Ik had toch gelijk, en zij niet? Dat voelde toch altijd zo lekker? Maar door dat woordje proefde mijn gelijk toch bitterzoet. Ik heb er niet van kunnen genieten. Want ik ben publiekelijk uitgemaakt voor slet.  

Maar ik hou me groot. Als het woord slet mij een vrouw maakt die verdomme gelijk heeft in het verkeer in Amsterdam, dan ben ik met trots een slet. Als het woord slet mij een vrouw maakt die geniet van seks met mensen trouwens ook. Maar vooral dat eerste.

Als je dan toch scheldt in het verkeer, zorg dan op z’n minst dat je gelijk hebt. Dan slaan de woorden misschien nog steeds nergens op, maar kent de kracht erachter nog logica.

En anders kan je ook heel hard zuchten om je ergernis te verhelpen. Ik kan je uit ervaring zeggen dat dat ook prima werkt.

 

Hey, mede-sletten! Wil je iets lezen over seks? Klik dan hier voor een artikeltje over orale bevrediging, oftewel: pijpen.