* BNNVARA - We zitten midden in een regelrechte nepkleding-crisis
Word lid

We zitten midden in een regelrechte nepkleding-crisis

leestijd 6 minuten
We zitten midden in een regelrechte nepkleding-crisis

Weer uitverkocht! Godver. Telkens wanneer er een serie nieuwe sneakers uitkomt, verdwijnen mijn toekomstige droomsneakers als sneeuw voor de zon. Ik heb het deze keer gemunt op de paradijsvogel onder de sneakers: de Balenciaga Triple S. De sneaker waarvan zelfs mijn papa, die niks met mode heeft, ziet dat het Balenciaga’s zijn. En dat terwijl hij normaal gesproken niet eens het verschil ziet tussen pantoffels en ballerina’s. Maar nog voordat mijn laptop is opgestart, kan ik ze alleen nog van de buurvrouw overkopen voor een kleine 1.300 euro. Vaarwel, hype-life. Of toch niet? Ik kom de Triple S tegen op Instagram voor een prikkie! Wejooh! O, nevermind. Ze zijn fake. En het dragen van fakekleding is eigenlijk niet iets wat ik toejuich. Instagram etaleert online al een fakewereld. En door fakekleding te adverteren, moedigt het platform diezelfde nepheid nu ook offline aan! Best zorgwekkend. Een fakewereld die offline ook toeneemt. Niet?

We weten het inmiddels wel; de online wereld is géén realiteit en ietwat gepolijster dan de echte wereld. Wat zo z’n voor – en nadelen heeft, want ik hoef echt niet te zien hoe iemand zijn puisten uitknijpt. Maar daardoor hebben we sociale media de kracht gegeven om glimmende fictie in alle krochten van ons leven door te laten dringen. En erg versneld ook. Denk maar eens aan de wereld van namaakkleding. De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) laat zien dat door online winkelen de manier waarop producten naar ons toekomen is veranderd. De postpakketjes nemen intussen meer dan de helft van het totale volume voor hun rekening. Dus minder containers voor de winkel, maar meer persoonlijke postpakketjes voor jou. En omdat de winkels geen controle op echtheid meer doen, is de handel in namaak de afgelopen vijf jaar met 80 procent toegenomen! Sterker nog: volgens de OESO bestaat 2,5 procent van de wereldhandel uit namaak. En dat zal vast nog even doorgroeien.

Instagram heeft zich inmiddels ontpopt tot een sneakerwalhalla voor dummy’s. Want een advertentie van ene www.balenciagos.com, waarop neppe Triple S-sneakers worden aangeboden voor 40 euro, klinkt niet bepaald koosjer. Maar dat maakt Instagram geen donder uit. Het medium weet namelijk als geen ander dat ik dit paar wil hebben, en schroomt niet om mij dat duidelijk te maken door tientallen verleidelijke foto’s en advertenties op mijn timeline te gooien. Lekker die vervuiling.
We zitten midden in een regelrechte ‘namaak-crisis’.Want ondanks dat het strafbaar is om fakesneakers te verkopen, zijn deze neppers heel makkelijk te vinden. Kijk, als ik echt wil genieten van mijn Triple S voor de prijs van een verloren fiets op Utrecht Centraal, ga ik toch gewoon naar subreddit Repsneakers- afkorting voor Replica Sneakers. De 73.094 abonnees op het forum delen informatie, advies, foto's en meningen over namaaksneakers. Met behulp van Instagram of WhatsApp kan een nieuwsgierige koper in contact komen met tussenpersonen en vervolgens contact leggen met een hele reeks handelaars die gespecialiseerd is in het maken van jouw bijna perfecte sneaker!

Wat houdt mij dan nog tegen om de koning in de club te worden? High fashion is niet meer weggelegd voor een kleine groep mensen. De duurste merken zijn nu voor iedereen binnen handbereik. Kennelijk is shine pakken belangrijker dan authenticiteit. We kiezen een gepolijste wereld boven ‘echtheid’? En dat hoeft niet alleen op sociale media. Nee. We faken offline gewoon door. Nu hoor ik je denken: Waarom wil ik zo graag schoenen die ik eigenlijk niet kan betalen? Ik denk dat het komt door het aanzien dat je krijgt bij het dragen van een merk dat maar voor een kleine groep mensen betaalbaar is. Het geeft een stukje exclusiviteit zodat je jezelf dan speciaal kan voelen. Je draagt deels het beeld dat heerst over een merk met je mee, wanneer je die favoriete schoenen van je aanhebt. Waardoor je jezelf een beetje kunt upgraden. Naast dat de schoenen reteduur zijn, behoor je ook nog eens bij dat kleine groepje mensen dat naast het hebben van geld ook nog zo trendbewust is om de schoenen te kopen voordat ze uitverkocht zijn. Terwijl ik dit typ denk ik hoe belachelijk het is dat dit voor mij belangrijk is. 

Ik doe het voor exclusiviteit. Een merk kan een positief imago hebben, maar helaas ook een negatief. En, eerlijk is eerlijk, we worden liever niet met merken vergeleken waar een negatief imago omheen hangt. Denk maar eens aan het merk Nickelson, fabrikant van de beruchte bontkraagjes die je associeert met hangjongeren. Ik wil daar niet aan gelinkt worden. Vroeger durfde ik ook nooit naar binnen bij de Hans Textiel omdat het een goedkoop merk is. Ik durfde zelfs niet rond te lopen met een plastic tasje met dat merk erop. Gelukkig, heb ik die tijd wel achter me gelaten. Maar een imago hebben dat past bij de schoenen die trending zijn, daarvoor heb ik het wel over om meer te betalen dan nodig. 

Het dragen van nep is dan ook net valsspelen, want je hebt het recht niet om dit gevoel wat ik heb bij het dragen van merk ook te claimen. Het kan je zelfs – net als bij YouTuber Armoo – imagoschade opleveren. Al ging het in zijn geval om het dragen van een nep Rolex-horloge. Maar dat maakt straks steeds minder uit. Sterker nog, je kan je afvragen in hoeverre het überhaupt nog wel uitmaakt of iets ‘echt’ of ‘fake’ is? 

De tijd waarin je neppe Havana-slippersbinnen enkele minuten onder je voeten wegsmolten in de zon, is zo goed als voorbij. Tegenwoordig is echt haast niet van nep te onderscheiden. Het resultaat hiervan is dat als ik in de club met mijn vriendinnen sta, ik het gevoel heb dat ik in een kwartier zo’n 200 paar Triple S voorbij zie shinen. En nee, niet omdat ik trip. Wel stel ik mijzelf nu standaard de vraag: “zouden ze echt of nep zijn?” Best wel jammer toch, als je voor echtheid gaat maar nu fake overkomt. Is dit dan echt de weg die we massaal inslaan? En wat is de volgende neppe hype: nepauto’s? Nephuizen? Straks kan je in een namaak-BMW rondrijden. Met dank Instagram, die ook daar nepadvertenties van laat zien. De gedachte dat we ‘echtheid’ niet eens meer een prioriteit vinden, baart me zorgen. 

Mijn hoofd kraakt. En tegelijkertijd valt mijn oog weer op een Instagramaccount als: Luxeryfashioncompany, dat mij probeert te verleiden met een Triple S-paar voor een H&M-prijsje. Merken, helpen je om ergens bij te horen waar jij graag wilt uitstralen. In mijn geval exclusiviteit. Maar dat gevoel van exclusiviteit verdwijnt als het voor iedereen beschikbaar is. Wil ik überhaupt dan nog wel merk dragen omdat ze toch in twijfel trekken of het wel echt is? Terwijl ik kwijlend naar de schoenen gluur, vraag ik me af in hoeverre ik me hier eigenlijk nog druk om moet maken. Want is de grens tussen echt en nep nog wel een grens om te benoemen?  Misschien kan ik mezelf beter wijs maken dat het de echte zijn, want dan kan ik met het geld dat ik overhoud deze zomer nog shinend m’n voeten baden in Ibiza. Mét misschien wel mijn nieuwe fakeschoenen.