* BNNVARA - In een hokje met | Vrijwilliger Melvin
Word lid

In een hokje met | Vrijwilliger Melvin

leestijd 5 minuten
In een hokje met | Vrijwilliger Melvin

Deze week duiken we in de wereld van Melvin. Zijn moeder is drie jaar geleden overleden en vanaf toen heeft hij als doel gehad om steun te bieden aan jongeren die in hetzelfde schuitje als hem zitten. “Ik heb zelf ook in jeugddetentie gezeten en jeugdzorg gehad”. Wij spreken hem vanwege Nationale Vrijwilligersdag.

Wat voor vrijwilligerswerk doe je?

Via 125Procent geef ik les op scholen om jongeren te behoeden voor schulden en te wijzen op de verantwoordelijkheden, rechten, plichten en risico’s ervan. Ik ben zelf ook zwaar in de schulden terecht gekomen, maar ben daar inmiddels uit aan het komen. Daarnaast doe ik een opleiding tot ervaringsdeskundige, zodat ik jongeren uit de jeugddetentie en jeugdzorg een steuntje in de rug kan bieden. Ik weet namelijk hoe zij zich voelen, want ik heb in hetzelfde schuitje gezeten.

Hoe lang doe je dit al?

Ik ben er eigenlijk net pas mee begonnen, want ik heb vorige week mijn allereerste les gegeven. Toen heb ik voor het eerst mijn verhaal verteld aan een klas, dat vond ik wel spannend. De klas luisterde echt naar mijn verhaal en uiteindelijk kreeg ik positieve reacties over dat ik het nu zo goed doe. Dat heeft mij wel een boost gegeven en ik wil het nog veel vaker gaan doen.

Heb je ook nog ander werk ernaast?

Ik werk niet, want ik ben nu volledig bezig met het opstarten van het vrijwilligerswerk en mijn opleiding. Ik wil dat zo goed mogelijk afronden, zodat ik jongeren op de juiste manier kan helpen en ondersteunen. Uiteindelijk wil ik in de jeugdzorg werken en een maatje voor jongeren zijn, zodat zij wél de juiste keuzes maken in de toekomst.

Heb je het gevoel dat je dingen goed moet maken vanwege je verleden?

Nee, ik heb niet echt het gevoel dat ik dingen goed moet maken. Ik heb juist het gevoel dat ik jongeren kan steunen, omdat ik weet hoe het is om zelf in een jeugdinrichting of in een detentie te zitten. Dat vind ik vooral belangrijk.

Sinds ik vrijkwam op mijn 18de wil ik al heel graag met jongeren werken. Ik was 17 toen ik in de jeugdinrichting terecht kwam. Daar heb ik eigenlijk al gezien dat al die jongeren naar mij luisterden. Ik was de oudste van de groep en dus luisterden ze naar mijn adviezen. Dat wilde ik doorzetten, maar toen overleed mijn moeder. Toen ben ik weer de verkeerde kant uit gegaan. Dit jaar kreeg ik mijn zoontje en vanaf dat moment ben ik weer in de stijgende lijn gegaan. Dat ben ik nu aan het volhouden, zodat mijn zoon niet het leven zal krijgen dat ik zelf heb moeten leven toen ik jonger was.

Hoe ben je met dit vrijwilligerswerk in aanraking gekomen?

Vanaf mijn 18de heb ik flinke schulden gemaakt en sinds mijn 21ste probeer ik daaruit te komen. Daardoor ben ik in aanraking gekomen met 125Procent. Zij geven dus die workshops op scholen en zo ben ik terecht gekomen bij dit project. Ik leer nu hoe ik het beste informatie kan geven aan leerlingen over hoe zij schulden kunnen voorkomen. En over hoe ze de juiste keuzes kunnen maken, dus niet de keuzes die ikzelf heb gemaakt.

Wat is je uiteindelijke doel met dit vrijwilligerswerk?

Mijn doel is dat jongeren met een rugzakje, wat dat dan ook is, gewoon mee kunnen praten en bezoek kunnen krijgen. Of als ze niet met begeleiding willen praten, dat ze dan toch met jongeren zoals ik kunnen praten, omdat wij toch dichter bij hen staan. Ik wil uiteindelijk terechtkomen bij de jeugdzorg in de instelling waarin ikzelf heb gezeten, om daar als begeleider voor jongeren te kunnen werken.

Ik wil vooral laten zien dat je fouten zou kunnen maken. Maar dat je dat het liefst niet doet natuurlijk. Dat als je een plan hebt en een doel hebt, dat je dat altijd kan behalen. En het maakt niet uit of je nou een rugzakje hebt of niet, je moet gewoon je visie volhouden. Je moet je niet door slechte vrienden weer in het zwarte gat laten komen.

Zou je voor een langere tijd vrijwilligerswerk willen blijven doen?

Ik zet mezelf graag in voor mensen, zowel jong als oud. Als een opa of oma alleen is, en het fijn vindt om met mij te praten of een verhaal te delen, dan zou ik daar gewoon voor openstaan. Dat vind ik belangrijk, omdat ik zelf weet hoe het is om er alleen voor te staan.

Ben je door het vrijwilligerswerk tot bepaalde inzichten gekomen?

Jazeker. 125Procent organiseert veel verschillende evenementen, vooral in Den Haag en Amsterdam. Zo ben ik laatst op een festival voor doven en slechtzienden geweest en daar ben ik erachter gekomen dat zij ook kunnen genieten van muziek, want ze zijn niet zo beperkt als ik altijd dacht. Er zijn veel minder festivals voor deze mensen dan voor mensen die geen beperking hebben. Dat is een punt dat ik best wel zou willen veranderen, want ik zag echt hoe die mensen op die festivals genoten. In dat opzicht heeft het mijn ogen geopend.

Waarom zouden er volgens jou meer mensen vrijwilligerswerk moeten doen?

Er is nog een groot tekort aan vrijwilligers in alle verschillende soorten. Bovendien: hoe meer hoe beter. Vrijwilligerswerk hoeft niet per se zwaar te zijn, want het kan ook gewoon heel leuk zijn. En veel mensen denken al gauw aan ‘helpen op een boerderij’, maar er zijn nog veel meer soorten vrijwilligerswerk, zoals helpen in de horeca of op evenementen. Dat is toch wel iets dat veel mensen vergeten. Het gaat er in ieder geval altijd om dat vrijwilligers anderen een leuke dag willen bezorgen. Dat vind ik een mooi gebaar.