Als je anders telt, tel je meer. Dat ontdekt Janine als ze gaat zaklampvissen. Want zaklampvissen zijn geen nieuwe diersoort, zaklampvissen is een nieuwe telmethode. Vooral de rivierdonderpad laat zich ineens een stuk beter tellen.
Rivierdonderpad
De rivierdonderpad is een kleine vis met een dikke brede bek en een platte onderkant. Hij is nachtactief en een luie (passieve) jager: hij eet alles wat voor zijn bek langs komt zwemmen, zoals insectenlarven, slakken en visbroed. Overdag verschuilt hij zich onder stenen. Na twee jaar zijn rivierdonderpadden geslachtsrijp. Na het paaien bewaakt het mannetje de eitjes en wappert ze zuurstofrijk water toe.
Verstoppertje
Tot een aantal jaar terug werden rivierdonderpadden geteld met een schepnet. Dat was een onhandige methode omdat je echt iets moest vangen voordat je kon waarnemen. Ook verstopten rivierdonderpadden zich graag tussen stenen.
Een enthousiaste vrijwilliger bij
RAVON
begon met zaklampvissen: op een windstille en droge avond met een zaklamp in het water kijken. Wat blijkt? De rivierdonderpad is een veel algemenere soort dan oorspronkelijk werd gedacht. Vooral in Noord- en Zuid-Holland komt hij in grotere getallen voor, en ook op meer plekken dan voorheen bekend. Richard Struijk van RAVON doet nu onderzoek naar wat het juiste moment is om rivierdonderpadden te tellen. Hij gaat een jaar lang iedere maand een keer op pad en deze keer neemt hij Janine mee.
Geen rozengeur en maneschijn
Ondanks dat de rivierdonderpad vaker voor blijkt te komen dan oorspronkelijk werd gedacht kan de vlag niet uit. In de riviergebieden is de rivierdonderpad vrijwel helemaal verdwenen. Waarschijnlijk heeft hij daar de concurrentiestrijd met de succesvolle grondel, een exoot, verloren. Landelijk daalt het aantal rivierdonderpadden nog steeds. De succesvollere telmethode heeft daar niks aan veranderd.