Webbouwer: de kruisspin
• 21-09-2012
• leestijd 2 minuten
![Kruisspin__Jinze_Noordijk_verkleind.jpg](https://dgg9abslbiu8g.cloudfront.net/w_1920,h_1080,q_100/s3-vroegevogels-bnnvara/8a17b96a-d57b-4ebb-baa2-aed7f45fbb37.jpg)
De kruisspin is een zeer algemene soort in onze tuinen. Vanaf de nazomer tot in de herfst worden er op alle mogelijke plaatsen grote webben gemaakt die niet zelden elke ochtend stukgemaakt worden als we onze huizen verlaten.
Veel mensen vragen zich af hoe die prachtige wielwebben toch gemaakt worden. Eigenlijk is het heel simpel. De spin zit op een tak en spint een draad. Die is zo licht dat elk zuchtje wind de draad oppakt. Zo kan de draad een stuk verder aan een nieuwe tak komen te kleven. Deze eerste overbrugging wordt dan verstevigd met nog een stel draden doordat de spin heen een weer loopt. De laatste horizontale draad wordt voor een ander doel gebruikt. De komt losjes te hangen, waarna de spin naar het midden loopt. Door het gewicht zakt deze draad naar beneden en de spin maakt vanaf het midden een verticale draad naar een bevestigingspunt onder haar, waardoor een Y-vorm is ontstaan.
De spin loopt nu een rondje om een lijst te maken. Door nu telkens vanaf het middenpunt over de rand te lopen en steeds een draad strak te spannen worden nieuwe spaken gemaakt. Over alle spaken heen wordt een spiraal gemaakt met veel tussenruimte. Als de hulpspiraal af, wordt de kleefspiraal met weinig tussenruimte geproduceerd waar de uiteindelijke prooien in blijven hangen. Het centrum van het web blijft vaak open, zonder veel draden en hier zit de spin geduldig te wachten.
Een mooie beschrijving, maar lang niet zo mooi als het echte werk. Wie een beetje geduld heeft kan dit bijzondere karwei in een half uurtje helemaal live meemaken in eigen tuin.
Tekst en foto kruisspin: Jinze Noorduin,
EIS Nederland