Meeuwen staan bekend om de overlast die ze geven. Toch gaat het helemaal niet zo goed met deze vogels. Het aantal kokmeeuwen is de afgelopen 30 jaar gehalveerd. Menno ringt meeuwen in het Amsterdamse Oosterpark, samen met onderzoeker Frank Majoor.
Frank Majoor van
Sovon Vogelonderzoek
doet al 28 jaar onderzoek naar meeuwen, en in het bijzonder naar de meest voorkomende meeuw in Nederland: de kokmeeuw. Dit is een kleine meeuwensoort die je in de zomer herkent aan zijn zwarte kop. In het najaar ruien ze en blijft er een zwart ‘koptelefoontje’ over, de rest van de kop is wit. Frank vangt de kokmeeuwen met een simpel lassootje en ringt ze. De kokmeeuwenstand is de laatste jaren heel erg achteruit gegaan. Een zorgwekkende trend.
Oorzaken
Uit het onderzoek van Frank Majoor blijkt dat deze afname vooral komt doordat er bijna geen jongen meer volwassen worden. Vroeger broedden kokmeeuwen in grote kolonies in weilanden, maar door de intensieve landbouw zijn daar niet genoeg regenwormen meer te vinden. En een andere favoriete broedplek, de duinen, is door de toename van vossen onveilig geworden.
Andere meeuwensoorten
Ook andere veelvoorkomende soorten meeuwen hebben last van de vossen in de duinen. De kleine mantelmeeuw en de zilvermeeuw zijn daardoor op daken in steden gaan broeden, en hun geschreeuw kan vervelend zijn voor de andere bewoners van die gebouwen zoals de mens. De kleine mantelmeeuw herken je aan zijn zwarte bovenzijde; de zilvermeeuw is een grote meeuwensoort met een zilverkleurig kleed en rode stip op de snavel. Een andere veel voorkomende meeuwensoort is de stormmeeuw, kleiner dan de zilvermeeuw en met groengele poten. Ook de stormmeeuw doet het niet goed, het aantal broedparen daalt langzaam.
Met onze meest voorkomende meeuwensoorten gaat het dus niet goed. Een lichtpuntje is volgens Frank Majoor de flexibiliteit van de meeste meeuwensoorten. Zo broeden de kleine mantelmeeuw en zilvermeeuw nu op andere plekken, en is vooral de kokmeeuw erg flexibel in het kiezen van overwinteringsplekken. Individuen uit het zuiden kiezen jarenlang voor een Nederlandse winter, om plotseling in Denemarken op te duiken. Die flexibiliteit maakt de soort minder kwetsbaar. En wij zijn natuurlijk erg benieuwd waar de geringde exemplaren uit deze uitzending over een jaar opduiken.