Over de vraag of er na tien films iets nieuws toe te voegen is aan de X-Men-reeks, zullen de meningen verschillen. Maar spin-off The Gifted, die zich afspeelt in een alternatieve tijdlijn, voelt aangenaam fris en is met oog voor detail gemaakt.
De mutanten, mensen met paranormale gaven, zijn onder ons. Maar waar zij zich in het filmuniversum hebben verenigd om het kwade te bestrijden, ontbreekt het hen in The Gifted (vooralsnog) aan geld en middelen om zich op een veilige plek te organiseren. In plaats daarvan worden zij door de overheid opgejaagd en proberen zij het vege lijf te redden door de VS uit te vluchten. De ongewensten hebben nauwelijks rechten en worden ook als zodanig behandeld.
Het is niet lastig om in de nieuwste loot aan het steeds verder uitdijende X-Men-universum een parabel over het moderne Amerika te zien, waarin wie afwijkt van de blanke norm minder rechten lijkt te hebben. Juist die actuele lading maakt de opzet van de nieuwe serie spannend, tussen alle gebruikelijke mutantentovenarij door die we inmiddels wel kennen.
Bovendien lukt het producent Bryan Singer (die het grootste deel van de films maakte) om binnen één aflevering al opvallend veel sympathie te kweken voor het echtpaar Reed (Stephen 'True Blood' Moyer) en Caitlyn Strucker (Amy Acker). De brave ouders komen er achter dat hun kinderen mutanten zijn en zoeken contact met de ondergrondse mutantenkliek om ongezien het land uit te komen. Een mutanten-hoofdstuk met een gewoon gezin in plaats van superhelden in de hoofdrol voelt aangenaam fris en biedt tal van nieuwe mogelijkheden. Net zoals het feit dat Reed een openbaar aanklager is, iets dat in aflevering 1 nog slechts terloops wordt genoemd.
Aan alles is zichtbaar zorg besteed in The Gifted. Van de overtuigende effecten (de filmversies hebben de lat hoog gelegd) tot het oog voor details – let op de kapotte verlichting van de T en de E in ‘TeX's Lounge’, waar Reed afspreekt met de leider van de ondergrondse. En over die scène gesproken: ja, ook in The Gifted heeft geestelijk vader Stan Lee (bijna 95) gelukkig zijn traditionele cameo.