Sophia wint BNNVARA Impact Award 2026 met speech over seksisme: 'Ik had niet verwacht dat het zoveel mensen zou bereiken'

Sophia is de winnaar van de BNNVARA Impact Award 2026. Met haar speech over seksisme wist ze veel mensen te raken.

'Ik vind het supergaaf dat ik heb gewonnen. Ik was wel verbaasd, de andere speeches waren ook heel goed. Ik voel me enorm vereerd en voel me er wat verlegen onder. Ik besefte niet helemaal dat mijn speech zo'n groot publiek zou bereiken. Ook in mijn eigen omgeving kwamen mensen naar me toe om te vertellen dat ze de speech gezien hadden en om complimenten te geven.'

'Het zou naïef zijn om te denken dat mijn speech de hele wereld heeft veranderd. De reacties waren ook heel verschillend; social media is erg gepolariseerd. Toch las ik ook een aantal reacties die laten zien dat mijn doel bereikt is: reacties waarin mensen aangeven dat mijn speech hun perspectief heeft veranderd. Met mijn speech spreek ik de hele maatschappij aan – want iedereen heeft een rol om de samenleving minder seksistisch te maken.'

Op de verjaardag van mijn tante zaten zoals altijd de vrouwen in de keuken, terwijl de mannen lekker lui achter de tv waren gekluisterd. Te zien: een vrouwelijke schaatser. Maar volgens mijn oom had ze iets te geblondeerd haar en opgepompte lippen. En mijn neefjes vonden dat ze een lekker laag decolleté had. Ze zaten nog net niet de tv af te likken, toen ik tussen neus en lippen door zei: ‘Mannen.’ En ja hoor, als een soort suis in mijn oor hoorde ik dat ene zinnetje: ‘Ja, maar niet alle mannen, hè.’ En dat ene zinnetje is wat elk gesprek over seksisme beëindigt.

En inderdaad, ze zullen vast wel gelijk hebben. Het zijn niet alle mannen, maar toch is het zo dat elke vrouw weleens een nare opmerking over haar heeft gehoord of is nagefloten. Het is zelfs zo erg dat meer dan de helft van alle vrouwen in Nederland niet alleen over straat durft. En nee, natuurlijk niet, het zijn niet alle mannen. En toch zijn er het afgelopen jaar 2845 gevallen van aanranding geweest en zelfs 2790 gevallen van verkrachting.

En nee, het zijn niet alle mannen, maar elke keer accepteren wij de cijfers. Dat elke acht dagen in Nederland een vrouw wordt vermoord. Simpelweg omdat zij een vrouw is. En zij kan dat ene zinnetje niet horen, want haar leven is ontnomen door een man, vaak, erg genoeg, haar eigen partner. En nee, het zijn niet alle mannen.

En dan hebben ze misschien toch wel gelijk. Want het zijn niet alle mannen, het is ons allemaal. Het is de hele maatschappij. Het zijn de moeders op de voetbalclub die pestgedrag van hun zoontjes goedpraten. Het zijn de vaders die tegen hun zoon zeggen dat ze zich niet zo moeten aanstellen. Het is mijn gezin dat elke keer accepteert dat de vrouwen in de keuken staan, terwijl de mannen lekker lui appeltaart in hun keelgat zitten te duwen. Het zijn de gemeentes die het vertikken om lantaarnpalen te plaatsen. En het is de hele Nederlandse overheid die pas ook maar een fuck gaat geven om een misdrijf als het binnen hun politieke agenda past.

De man is maar een klein deel van het verhaal. Hij is simpelweg de kogel uit het schot. Degenen die de trekker overhalen, dat zijn wij. Wij allemaal. En zoals Simone de Beauvoir zei: 'Wordt de vrouw niet als vrouw geboren, maar door ons allemaal tot vrouw gemaakt.' Zo wordt de dader ook niet als dader geboren, maar door ons allemaal tot dader gemaakt. En dan zeg ik het nog één laatste keer: 'Nee, niet alle mannen, maar het is wel altijd een man.'