Wie adviseert eindelijk eens de consultant?

Als je je nek uitsteekt, dan kun je tegenwind verwachten. Althans, dat is de algemene verwachting tegenwoordig. Maar is die verwachting wel terecht? En helpt het eigenlijk nog om met elkaar in gesprek te gaan op sociale media?

Ik zwijg al een tijdje op X, inmiddels beter bekend als “het open riool”. Dat platform is ten prooi gevallen aan trollen, bots en extreme types. Je moet ongeveer van gewapend beton zijn en een geweten van teflon hebben om daar nog in gesprek te gaan met nepaccounts met namen die klinken alsof iemand met zijn voorhoofd op het toetsenbord is gevallen. Ik schreef er hier al vaker over.

Daarom zit ik tegenwoordig vooral nog op LinkedIn. Dat zou een veiliger plek zijn om met anderen van gedachten te wisselen. LinkedIn was immers het platform waar professionals elkaar vonden. Was, ja. Vanuit het X-riool wordt geroepen dat LinkedIn de plek is waar hoogopgeleiden, deugneuzen, doordenkende elite en baggerontwijkende denkers zich verschuilen voor ‘weldenkend Nederland’ van X. Ik voel me eerlijk gezegd beter thuis bij de deugneuselite dan bij de rioolbewoners die niet verder komen dan schelden, tieren en racisme op standje straaljager. Maar helaas, ik rekende buiten de waard. Het X-riool loopt inmiddels vrolijk over naar LinkedIn. De filterinstallatie daar is óók defect. Het is zelfs daar gemeengoed geworden dat je he-le-maal verrot wordt gescholden en bedreigd.

En dan zijn daar de enorme hoeveelheid ‘consultants’. U weet wel: die peperdure mannen en enkele vrouwen die organisaties adviseren in ingewikkelde situaties. Ze zijn opvallend vaak “open for work”. Het theatergezelschap De Verleiders maakte er ooit een prachtige voorstelling over: Bureau Buitenschot. Ontluisterend en herkenbaar. Consultants blijken namelijk altijd buiten schot te blijven als een opdracht mislukt, ze hebben dan een talent waar menig illusionist jaloers op zou zijn.

Op LinkedIn laten ze zien hoe het moet: je poneert een krasse stelling en, zodra iemand je tegenspreekt of nuance aanbrengt, scheld je/haar hem uit en dreig je met maatregelen. Zelfs aangifte wegens smaad komt voorbij (ja, echt). Ik kwam zelfs types tegen die beweerden een keurmerk te hebben van een brancheorganisatie, maar dat bleek bij nader inzien net zo echt als een Rolex van de zwarte markt. Het zijn vaak mensen met fraaie universitaire titels en outfits die zo trendy zijn dat je bijna zou denken dat ze per opdracht een nieuwe garderobe declareren. Maar eerlijk: je zult maar moeten uitvoeren wat deze consultants voorleven op de socials. Sterkte dan met je onderneming of instelling.

Dat roept bij mij toch vragen op, en vergeef me de deugneusserieusheid, of er al een bureau bestaat waar consultants zélf te rade kunnen gaan. Wie brengt het fatsoen terug in die wereld van deze ‘professionals’? Wanneer nemen de te goeder trouw zijnde consultants het heft weer in handen en corrigeren ze hun ontspoorde vakgenoten? Kortom: wie adviseert eindelijk eens de consultant