We leven in een rare wereld waarin we nog steeds buigen voor de macht van de grootste

Terwijl de wereld gespannen toekijkt naar de race tussen Benjamin Netanyahu en Gadi Eisenkot waren er ondertussen in de VN verkiezingen voor een nieuwe secretaris-generaal. Ik ben toch wel blij dat ik geen ambtenaar in New York ben die over belangrijke zaken in de wereldpolitiek moet beslissen. Dan zou ik geen oog meer dicht doen.

Dat Rebeca Grynspan is weggestemd om de nieuwe secretaris-generaal van de VN te worden bewijst maar weer de gevolgen van onze afhankelijkheid van Amerika. Dat terwijl ze een vurige toespraak hield over vrede en vrijheid.

Nu wordt het opnieuw zoeken naar een geschikte kandidaat voor de positie van secretaris-generaal van de VN. Amerika ziet Orbán helemaal zitten, gelukkig is Orbáns ego zo groot dat hij alleen meedoet als hij ook kans maakt om te winnen. Anders zouden we nog verder van huis zijn. 

Zijn we niet al te lang afhankelijk van Amerika en moeten we dat wel willen? Nee, de VN wordt amper meer serieus genomen omdat grootmachten zoals Amerika en China al sinds 1945 de vinger in de pap hebben. Het systeem zit keihard vastgeroest in louche spelletjes waar vele miljarden mee gemoeid zijn.

En dit gebeurt dus niet alleen onder president Trump. Al sinds de Amerikanen het vetorecht hebben gekregen en met hun miljarden kwistig in het rondstrooien maken de Amerikanen misbruik van hun positie. Ze hebben allang bewezen dat ze eigenlijk voltooid verleden tijd zijn. In een wereld waarin dringende behoefte is aan verandering en vrede voor iedereen.

“Waarom betrekken we een democratische wereldmacht als India niet bij het vetorecht in deze nieuwe wereld?” Het antwoord is simpel: pure angst voor China, dat elke verandering direct blokkeert. De VN-ambassadeurs gijzelen elkaar en zitten muurvast, terwijl de draagkracht van de hele organisatie aan kraakt en schuurt.

Het is enorm pijnlijk dat organisaties zoals Unicef, afhankelijk zijn van inkomsten van de VN. Amerika houdt dus de VN in de greep met dit geopolitieke toneelspel.

Zullen we ooit uit deze onmogelijke verhouding komen? Het lijkt erop dat de wereld nog vele veranderingen moet doorstaan voordat we weer wakker worden in een veiligere wereld.