Vertrouwen in de politiek herstel je niet met slogans, maar met herkenning

Opnieuw laten onderzoeken dat het vertrouwen in de politiek historisch laag is, voelt bijna zinloos. Het nieuws van 12 mei verrast niemand meer. In buurthuizen, op verjaardagen, sociale media en werkvloeren hoor je hetzelfde geluid: mensen voelen zich niet gehoord.

De echte vraag is daarom niet óf het vertrouwen laag is, maar hoe we het samen weer kunnen herstellen.

De toeslagenaffaire liet pijnlijk zien wat er gebeurt wanneer overheid en politiek het contact met de de leefwereld van mensen verliezen. Zodra systemen belangrijker worden dan mensen ontstaat afstand. En waar afstand groeit, verdwijnen vertrouwen en begrip. Burgers werden dossiers. Wantrouwen werd beleid.

Tegelijkertijd moeten we ook eerlijk zijn. Nederland heeft eerder geprobeerd om meer “mensen uit de praktijk” een plek te geven in bestuur en politiek. Dat werkte niet altijd. Ervaring alleen is namelijk niet genoeg. Politiek vraagt ook om samenwerken, luisteren, onderhandelen en het vertalen van signalen naar uitvoerbaar beleid.

Maar dat betekent niet dat ervaringsdeskundigheid geen waarde heeft. Juist wel.

Ik geloof dat Nederland moet investeren in een betere vertegenwoordiging van de samenleving binnen politiek én uitvoeringsorganisaties. Niet alleen mensen die gestudeerd hebben op beleid, maar ook mensen die weten hoe beleid in het dagelijks leven uitpakt. Mensen die begrijpen wat ontoegankelijk openbaar vervoer betekent. Wat armoede doet. Wat bureaucratie veroorzaakt. Wat uitsluiting met iemand doet.

Dat vraagt wel om scholing, begeleiding en serieuze posities binnen organisaties. Ervaringsdeskundigheid mag geen symbolische bijrol zijn voor een folder of campagnefoto.

De lopende SIRE-campagne blijft daarom actueler dan ooit: “Ben je een discussie aan het winnen, of een contact aan het verliezen?”

 Misschien begint herstel van vertrouwen wel daar: opnieuw leren luisteren naar elkaar. Niet vanuit wantrouwen of polarisatie, maar vanuit herkenning. Want een democratie werkt pas echt wanneer mensen zichzelf erin terugzien.