Trump sloeg militair advies in de wind, zoekt nu hulp andere landen omdat oorlog tegen Iran geen makkie blijkt

Trump blijft beweren dat Iran al lang en breed verslagen is, met een overtuigingskracht die doet denken aan Mohammed Saïd al-Sahaf. Op zijn eigen propagandakanaal Truth Social schrijft hij dat de VS "Iran hebben verslagen en volledig hebben vernietigd, zowel militair, economisch als op alle andere vlakken."

Er is alleen wel een probleem. De VS slaagt er ondanks die beweringen niet in de Straat van Hormuz, een nauwe zeeengte waar al het scheepvaartverkeer doorheen gaat, te beveiligen. Nu heeft Trump bedacht dat de zeestraat beveiligd moet gaan worden door landen die olie uit het gebied betrekken, zoals China en Frankrijk. "De VS zullen ook met die landen samenwerken, zodat alles snel, soepel en goed verloopt," zei Trump, eraan toevoegend dat "dit altijd al een gezamenlijke inspanning had moeten zijn, en dat zal het nu ook zijn," meldt DW News.

Kort daarvoor had hij al gezegd te hopen dat landen als China, Japan, Frankrijk en andere landen oorlogsschepen naar de waterweg zouden sturen. "Ondertussen zullen de Verenigde Staten de kustlijn blijven bombarderen en voortdurend Iraanse boten en schepen uit het water schieten", aldus de president.

De de facto blokkade van de Straat van Hormuz, tussen Iran en Oman, maakt het vrijwel onmogelijk voor olie- en aardgastankers om vanuit de Verenigde Arabische Emiraten, Qatar en andere energieproducerende landen naar andere regio's zoals Oost-Azië te varen. Tankers die de afgelopen dagen toch door de Straat voeren, zijn aangevallen door Iran.

Inmiddels wordt duidelijk dat hoge militairen Trump herhaaldelijk hebben gewaarschuwd voor de enorme strategische risico's ten aanzien van de Straat van Hormuz, schrijft De Morgen.

Dan Caine, de topman van de Amerikaanse strijdkrachten, zou in verschillende meetings president Donald Trump hebben attent gemaakt op de risico’s voor het scheepsverkeer in de straat van Hormuz, mocht hij ten strijde trekken tegen Iran. Zo schrijft The Wall Street Journal. Trump geloofde dat het Amerikaanse leger dat wel zou aankunnen. (...) Het gevreesde scenario kwam dus uit, met stijgende energieprijzen tot gevolg. Trump zelf gaf tijdens de meetings aan het risico te begrijpen, maar hij legde het uiteindelijk toch naast zich neer. Hij was ervan overtuigd dat Iran wel snel zou capituleren. En mocht het de zeestraat tot blokkeren, zou het Amerikaanse leger dit wel kunnen oplossen.

Dat laatste blijkt dus niet het geval. De afsluiting van de zeestraat leidt tot stijgende voedselprijzen en honger, waarschuwt de directeur van een van 's werelds grootste kunstmestbedrijven. Svein Tore Holsether, CEO van het Noorse Yara International verklaart in The Guardian:

"Gezien het belang van kunstmest, kan dit de oogst ernstig beïnvloeden als de oorlog langdurig voortduurt. De kosten van de grondstoffen voor kunstmest zijn sinds het begin van de oorlog twee weken geleden enorm gestegen. Een derde van de wereldwijde ureumproductie en ongeveer een kwart van de wereldwijd verhandelde ammoniak, essentiële componenten van deze plantenvoeding, is afkomstig uit de Golfregio. De prijs van ureum is met ongeveer $210 per ton gestegen, van $487 per ton in de week vóór de aanval op Iran naar $700 nu. Holsether zei: "Als de Straat van Hormuz een jaar lang gesloten zou zijn, zou dat catastrofaal zijn. Het gaat hier om voeding voor planten, en als ze die voeding niet krijgen, zullen de oogsten aanzienlijk dalen. Bij sommige gewassen kan een gebrek aan kunstmest leiden tot een opbrengstvermindering van wel 50% bij de eerste oogst", voegde hij eraan toe, verwijzend naar Europese zomergewassen zoals vroege aardappelen. Yara, opgericht in Noorwegen in 1905 om de Europese hongersnood te bestrijden, is 's werelds grootste producent van stikstofhoudende minerale meststoffen en heeft fabrieken in Nederland, Frankrijk, Duitsland, maar ook in India en Zuid-Amerika.

Hij verwacht grote problemen in onder meer Afrika omdat bij toenemende voedselschaarste Europa al het beschikbare voedsel opkoopt voor de eigen bevolking.