Tegenstanders van transgenderzorg hebben liever dode kinderen dan gelukkige trans kinderen

Deze week kwam een langverwacht rapport van de Gezondheidsraad uit over de transgenderzorg voor jongeren. De conclusies zijn glashelder: de transgenderzorg voor jongeren is zorgvuldig ingericht. De zorg helpt jongeren, het wordt op zorgvuldige wijze verleend, en de raad adviseert om de zorg te blijven verlenen. 

Het is een vakkundig rapport dat sterk en onderbouwd uitlegt waar de transgenderzorg op gebaseerd is, hoe het jongeren helpt, welke onzekerheden er nog zijn, waarom die onzekerheden geen reden zijn om de zorg niet te verlenen en waarom de zorg verleend moet blijven worden. Het hele rapport is het lezen waard, maar er is één onderwerp dat ik in het bijzonder wil uitlichten: hoe de transgenderzorg helpt tegen suïcidaliteit.

Suïcidaliteit komt onder trans kinderen flink vaker voor dan onder cisgender leeftijdsgenoten. Dat is verschrikkelijk, maar er is een lichtpunt: volwaardige transgenderzorg kan flink helpen. Het rapport van de Gezondheidsraad kaart meerdere keren aan dat transgenderzorg, zoals puberteitsremmers en hormoonbehandelingen, het risico op suïcidaliteit bij trans kinderen verlagen. Zie bijvoorbeeld de hoofdstukken 3.1, 3.3 en 5.2.1. Citaat: “Na de start met GnRH-agonisten [puberteitsremmers, red.] rapporteren [trans kinderen] een betere mentale gezondheid in vergelijking met de situatie voor behandeling. Dit geldt voor emotionele problemen, depressieve klachten, suïcidaliteit en zelfbeschadiging.” 

Dit is geen nieuwe kennis. De Gezondheidsraad heeft zich enkel gebaseerd op bestaand onderzoek, dus dit was al veel langer bekend. Maar dat is toch fantastisch om te lezen? De transgenderzorg voor jongeren verlaagt het risico op suïcidaliteit onder trans jongeren! Dat is geweldig! Jongeren en kinderen helpen om suïcidale gedachtes tegen te gaan, wie kan daar nou tegen zijn?

Zou je denken, maar waarom hoor je die ‘critici’ op de transzorg daar dan nooit over?

De reacties op dit rapport, of het gebrek daaraan, van zogenaamde critici is sowieso opvallend. Een paar voorbeelden. Pieter Omtzigt keert zich al sinds voor het NSC-tijdperk tegen de transgenderzorg voor jongeren, en vier dagen voor dit rapport uitkwam publiceerde Trouw een opiniestuk waarin hij de zorg aanvalt. Maar nu het rapport uit is, en zegt dat de zorg zorgvuldig is en jongeren actief helpt, heeft hij er nog geen woord over gerept.

De Telegraaf publiceert constant stukken van Ronald Plasterk en Wierd Duk, waarin de transgenderzorg en trans personen in het algemeen keihard (en totaal ongefundeerd) worden aangevallen. Maar toen dit rapport uitkwam, weigerde de Telegraaf om er ook maar een nieuwsberichtje over te schrijven, terwijl bijna alle andere kranten en nieuwssites dat wel deden. Ook Plasterk en Duk zwijgen tot nu toe in alle talen.

Rosanne Hertzberger kwam wel met een reactie. In haar meest recente column in NRC keert ze zich tegen het rapport en blijft ze de transgenderzorg aanvallen. Dat is extra opvallend omdat zij als NSC-Kamerlid het rapport zélf heeft aangevraagd. Hertzberger voert al sinds het begin van haar Kamerlidmaatschap campagne tegen de transgenderzorg voor kinderen. Daarom vroeg ze dit onderzoek aan. Maar als het rapport dan uitkomt, en het stelt dat de zorg zorgvuldig en nodig is, dan deugt het opeens niet. Enkel en alleen omdat de conclusies haar niet bevallen.

Dat moet genoeg teken zijn dat het Hertzberger en de andere tegenstanders nooit ging om het welzijn van kinderen. Dan zouden ze immers blij moeten zijn dat volgens de Gezondheidsraad de zorg deugt en kinderen helpt, toch? Maar dat zijn ze niet: ze negeren dat feit, of ze vallen gewoon het rapport aan.

Want het ging ze nooit om het welzijn van kinderen. Het gaat ze er enkel om dat kinderen van hen niet trans mogen zijn. Het feit dat trans kinderen bestaan, erkend en gesteund worden, en hulp kunnen krijgen om te kunnen leven als wie zij echt zijn, dát is voor hen op zichzelf het probleem. Niet mogelijke bijwerkingen, twijfels, onzekerheden of wat dan ook, maar dat fundamentele feit. Daarom blijven ze de zorg aanvallen, ongeacht wat welke expert, arts, onderzoeker of raad dan ook erover zegt.

Dat is extra pijnlijk als je denkt aan hoe de transgenderzorg kinderen precies helpt. Bijvoorbeeld door suïcidaliteit tegen te gaan. Dat staat expliciet en glashelder in het rapport. Hoe kun je daar nou tegen zijn? Maar tegenstanders negeren dat feit gewoon, en blijven hun ongefundeerde aanvallen op de zorg keer op keer voortzetten. Nu met dit rapport, maar ook met alle andere onderzoeken die dit jaren geleden al aantoonden. Want nogmaals: ook jaren geleden was dit allemaal allang bekend.

Dit constante aanvallen van deze zorg is niet zomaar een haatdragende of ongeïnformeerde mening. Het is heel erg gevaarlijk. Het is niet fijn om aan te denken, maar als we suïcidale gedachtes niet goed behandelen, wat kan dan het gevolg zijn? In sommige landen zien we het al gebeuren. In het Verenigd Koninkrijk werd volwaardige transgenderzorg voor kinderen verboden, en direct daarna steeg het aantal zelfdodingen onder trans jongeren explosief. 

Deze ‘critici’ op de transgenderzorg hebben liever dode kinderen dan gelukkige trans kinderen. Dat is letterlijk de directe consequentie van waar ze voor pleiten. Ik kan het niet anders verwoorden. Deze zorg redt kinderlevens, en tegenstanders negeren dat feit bewust terwijl ze de zorg keer op keer onder vuur blijven nemen. Het is ronduit kwaadaardig. 

Daarom is het des te belangrijker dat we trans kinderen en jongeren steunen. Écht steunen in hun ontwikkeling om te worden wie zij echt zijn. Dat betekent ook dat we de transgenderzorg voor jongeren niet alleen in stand moeten houden, maar het actief moeten verdedigen, verbeteren en versterken. Om te beginnen moeten we bijvoorbeeld de onmenselijk lange wachtlijsten aanpakken. Die zijn voor jongeren nu meer dan tweeënhalf jaar lang, wat de Gezondheidsraad zelfs omschrijft als een schending van hun fundamentele recht op zorg.

Trans kinderen verdienen het om gelukkig, geliefd en gesteund op te groeien. En zij hebben recht op volwaardige zorg als zij die nodig hebben. Net als alle kinderen. Ongeacht welke feitenvrije kwaadaardige onzin zogenaamde tegenstanders van hun zorg ook mogen spuwen. 

Denk je aan zelfdoding? Of maak je je zorgen om iemand? Er is hulp. Je kunt vertrouwd en anoniem terecht bij 113 Zelfmoordpreventie. Bel met 113, chat via 113.nl, of videobel met een tolk gebarentaal via 113.nl/teletolk

Ben jij minderjarig en ben je trans, non-binair, op een andere manier genderdivers, of weet je het nog niet goed? En zoek je contact met andere lhbtqia+ jongeren? Er zijn groepen waarbij je terecht kunt. Er zijn bijvoorbeeld de contactgroepen van Transvisie, evenementen van de regionale COCs, het platform Jong&Out van het COC, GSAs op veel scholen, en in veel woonplaatsen en regio’s zijn er ook lokale contactgroepen en organisaties. Je bent niet alleen. Je bent gewenst en meer dan welkom.