Tante Theodora: Vandaag maken we samen met premier Rob Jetten een lekkere woordensalade

Schatjes van jullie lieve moeders,

Op dit moment luistert jullie favoriete lievelingstante Theodora naar de naam Keukenprinses Klara. Ja, ik weet het: een naam die ruikt naar afwaswater, spruitjeslucht en een schoonmoeder die zelfs levenloos nog commentaar levert.

Toen ik nog als ome Theo door het leven waggelde, had ik ook al het postuur van een melkkoe. Nog één getalletje door mijn oor rammen en mijn imago als Hollandse koe is compleet. Zowel Caroline van der Plas als Esther Ouwehand zullen trots op me zijn — maar vooral het gesprek met me willen aangaan. Dat moet tegenwoordig met alles wat loeit. 

Vandaag maken we samen met premier Rob Jetten een lekkere woordensalade. Want onze vibe-premier moet natuurlijk wel PR-beachbody-ready zijn: strak in de praatjes, mager in de daden en bovenal picture-ready! Het kan wel!

Oké, ik heb wat narratiefblaadjes, lettercroutons, halfgare metaforen, bitsize bullshitblokjes, een handje dronken aardbeien, zongedroogde containerbegrippen… Wat mis ik nog? Oh, een scheutje koude empathie voor de zoetzure smaak, wat gefermenteerde nuance, krokodillentranen en biologisch afbreekbare daadkracht om de smaak wat uit te nuanceren — euh, balanceren. 

Het begint een California Über Alles-vibe te krijgen: een overheid die zich presenteert als vriendelijk, modern, verbindend en bewust. Elke handdruk staat op beeld, elke glimlach krijgt een registratie en de Nederlandse vlag wordt ‘teruggepakt’ alsof nationale identiteit een huisstijlhandboek is voor B.V. Nederland.

Eerst gezellig op de foto met Amnesty, Oxfam Novib, PAX en Artsen zonder Grenzen om te vertellen hoe “onmenselijk” de situatie in Gaza wel niet is en dat hij ‘heus’ actie gaat ondernemen. Ondertussen zeggen diezelfde organisaties daarna dat ze geen enkele nieuwe concrete maatregel hebben gehoord, terwijl anti-genocideactivisten ondertussen door de TOOI-bril van de veiligheidsstaat worden bekeken. 

Big Brother zit niet in een grijze bunker vol zwart-wit-televisies, schatjes. Hij kijkt op ons neer vanaf zijn witte paard en zoekt naar die stomme nicht die weer eens op het spoor moest liggen. Welke? Het familielid of die gast die wel smaak heeft? Arresteer ze beiden maar, want ze vallen allebei op mannen. Niet moeilijk doen! En sleep die pot met principes ook maar weg! Bah, principes zijn zo polariserend!

Daar verandert die woordensalade in California Über Alles-politiek: veel warme woorden over mensenrechten voor de camera, terwijl achter de schermen activisten worden gemonitord. “Mellow out, or you will pay,” zongen Dead Kennedys ooit. Alles moet zacht ogen. Verbindend. Inclusief. Bewust. Ondertussen groeit de surveillance gezellig door als een biologische schimmel in een veel te dure huurwoning. Het kan wel! 

Hetzelfde trucje kennen we inmiddels ook van de asielpolitiek. Macht doet tegenwoordig aan mindfulness: de gevoelens van mensen die naar beneden trappen krijgen eindeloze ruimte, terwijl de mensen ónder die schoen vooral geacht worden rustig en dankbaar te blijven. We moeten bijvoorbeeld ook om tafel met burgers die veel andere burgers erg bezorgd maken, terwijl de asielzoekers geen stem hebben. Met bange asielzoekers praten kan wel, maar dat doen we niet. 

Pas op dat je niet polariseert met het r-woord wanneer jouw buurman weer begint over gelukszoekers. Het r-woord aanwijzen is veel erger dan een r-woord zijn. Ja, wat extreemrechtse Defendgroepen — euh, ik bedoel ‘relschoppers’ — doen, is wel ‘onacceptabel’, maar ‘we moeten in gesprek blijven’. Nee, relschoppers is niet het r-woord, maar raci—oeps, was ik er bijna ingestonken. “Mellow out, or you will pay, Klara.”

Ach, zolang de woordensalade biologisch is en de empathie lokaal wordt ingekocht, mag de democratie blijkbaar best een beetje naar compost en as smaken. Van een beetje democratische schijterij raak je prima PR-beachbody-ready. De zomer komt eraan en zoveel tijd voor die marketing-abs heeft onze Robbie niet. Een crashdieet doet naast roofbouw ook wonderen. 

Jullie keukenprinses gaat even zen doen samen met Robbie. Met dat negatieve gedoe van jullie beschadigen jullie alleen maar de vibebeleving van B.V. Nederland. Live, laugh, love! Positive vibes only! Mellow out, or you will pay! Keukenprinses Klara loeide nog: boeeeeeeh! Maar voor principes is onze premier doof. Nu kan Robbie zijn woordensalade opdienen op het staatsservies: empathie voor de daders, kalmte voor slachtoffers. Het servetje is voor het bloed op jullie overhemd.