Stop met Wajongers straffen, blijf van die tegemoetkoming af

Geef ons het vertrouwen dat we ons leven kunnen en mogen inrichten zoals haalbaar is in plaats van steeds weer dezelfde tactiek te gebruiken.

De afgelopen jaren heb ik bewezen dat ik met rust en ruimte in staat ben om met behoud van de Wajong een stabiel en werkzaam bestaan binnen mijn beperkingen op te bouwen. Dit kun je teruglezen in de stukjes die ik hierover heb geschreven.

Ik kan het leven leiden dat voor mij haalbaar is omdat ik net voldoende in de maand krijg om m’n vaste lasten te betalen, maar daarmee houdt het wel op. Een nieuwe laptop kopen is bijvoorbeeld een grote uitgave die ik uit alle potjes haal die ik krijg zoals bijvoorbeeld de individuele inkomenstoeslag. Deze potjes heb ik hard nodig, dit maakt het verschil tussen leven of overleven.

Bestaanszekerheid in de Wajong, kan dat nog?
Nu lees ik weer allerlei berichten o.a. via Ieder(in) dat de tegemoetkoming arbeidsongeschiktheid gestopt gaat worden, nog niet direct maar wel met een jaar. Dit geeft uiteraard weer nieuwe spanningen en stress. Wanneer beseft men daar in Den Haag eens dat je niet voor je zweetvoeten in de Wajong of Wia zit?

Voorkomen is beter dan genezen
Als je een beperking hebt, of zoals ik 22q11ds, dan heb je net even een andere gebruiksaanwijzing dan de gemiddelde persoon. Zo werkt het bij mij averechts als je mij onder druk gaat zetten. In plaats van dat ik dan weer aan de bak ga, zoals de samenleving zo graag wil, ben ik terug bij af en verder van huis. Voorkomen is in dit geval beter dan genezen, lijkt me.

Een nieuw kabinet met dezelfde beperkte denkwijze
Een Wajonger ben je niet voor niets, je hebt een bewezen arbeidsbeperking waardoor je moeizamer door het leven beweegt dan mensen die gezond zijn. Wat zou ik toch graag willen dat alle mensen in de politiek die ons zo graag willen ‘motiveren’ om aan het werk te gaan dit zouden inzien. Het is een doorn in het oog dat keer op keer Wajongers of zoals nu de WIA op dezelfde manier ‘gemotiveerd’ worden om deel te nemen aan de samenleving.

Dat meneer Aartsen, natuurlijk een VVD’er, op zo’n belangrijke plek zit om te beslissen over de toekomst van mensen met een uitkering vind ik typerend voor hoe velen in de samenleving over ons denken.

Het zorgstelsel is een hoofdpijn dossier volgens meneer Aartsen. Nou, ik krijg hoofdpijn van meneer Aartsen. Wat had ik graag een betaalde baan gehad en mijn eigen geld verdiend, maar met 22q11ds werkt dat net even wat anders.

Wat zou het fijn zijn als we begrip en ruimte krijgen en niet opnieuw een bezuiniging aan de onderkant van de samenleving.