Steeds vaker zetten daklozen hun tentjes op in de bossen

Dat is nog maar het begin.

Boswachters krijgen steeds meer te maken met daklozen en verwarde personen, zo meldt de NRC in een uitgebreid artikel. Door gemeentelijke boa's beboet en verdreven, slaan ze hun schamele tentjes op in de vrije natuur. Die is in ons land echter tot in de puntjes geregeld en georganiseerd. Dat is niet de bedoeling en daarom doen boswachters hun best bewoning door mensen althans tegen te gaan.

Daklozen kiezen voor terreinen van Staatsbosbeheer omdat zij hopen daar een eenzame plek te vinden waar ze niet opvallen. Daarnaast doet zich de laatste jaren een ander fenomeen op. Ze zoeken elkaar op en bouwen tentenkampjes. Die zijn rond de grote steden tegenwoordig overal te vinden. De bewoners zijn de voorhoede van een veel grotere groep onder wie veel rondzwervende moeders met kinderen, die van de gemeente geen urgentie krijgen als ze op zoek zijn naar een sociale huurwoning.

Dit is de eerste stap naar situaties zoals we die in landen als India, Brazilië of op de Filipijnen aantreffen. Elk van die wijken kan het begin zijn van een Nederlands Tondo. En ja, het begint met blikjesverzamelaars. Zo zullen de Nederlandse steden zich steeds meer aansluiten bij het mondiale patroon op deze inmiddels geheel geurbaniseerde wereld.

Net als in veel landen in wat je tegenwoordig de Global South moet noemen, is de Nederlandse Staat absoluut niet in staat voor voldoende huisvesting te zorgen. Ondanks de mooie woorden uit Den Haag zijn de prognoses niet gunstig. Dit betekent dat meer mensen hun eigen plan gaan trekken. En dat het als steeds zinlozer zal worden ervaren die kampen door de politie op te laten ruimen. Trouwens, we hebben nog steeds te maken met een overheid die zich blijft terugtrekken en zelfredzaamheid predikt, terwijl ze tegelijk bijna een half miljard bezuinigt op de Belastingdienst net nu duidelijk wordt dat die per jaar 25 miljard euro niet weet te incasseren.

In de Randstad zie ik vaker bordjes met verboden toegang verschijnen voor poortjes waarachter zich voormalige afbeiderswoninkjes verschuilen die voor duur geld aan succesvolle tweeverdieners zijn verkocht. Dat is de andere kant van het verhaal: het condominium met eigen bewaking en handhaving.

Er kraaien nogal wat hanen in Tondo zoals U zult merken als met de camera meewandelt.

Ze kraaien aan de lopende band, veel meer dan driemaal. "Je kunt een euro maar één keer uitgeven", zegt de minister.

Het Nederlands Tondo zal er over vijf jaar nog niet staan. Maar het zal bij gelijkblijvend beleid er in deze eeuw zeker komen.

Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen evenals het opkomende schandaal rond het UWV en de affaire rond het Groninger aardgas.

Beluister Het Geheugenpaleis, de wekelijkse podcast van Han van der Horst en John Knieriem over politiek en geschiedenis. Nu: de belastingen