Pickme-populisten die ideologisch comazuipen

Teringjantje! Even geen goedemorgen voor jullie! Sterf, lieftallige suikerklontjes van me! Als een echte Catwalk Kadaver heb ik me toch een kater van hier tot Tokio. Laat ik mezelf op mijn eenhoornpantoffels maar halfdood naar een koffiezaak slepen voor een cappuccino extra sterk. Mèh, ik kan ook voor zo’n basic bitch drankje gaan zodat de combinatie van sugar rush en cafeïne me kunstmatig overeind houdt. Maar goed, dit zal niet de eerste of laatste keer zijn dat ik me zó halfdood voel dat ik denk: ach, waarom mezelf vanavond niet gewoon opnieuw vergiftigen? Genoeg over fysieke katers, laten we het hebben over electorale en ideologische katers.

Weet je, we worden constant afgeleid. Het gaat constant over dingen die totaal niet relevant zijn. Wat? Jullie willen grip op de woningmarkt? Grip op het klimaat? Grip op lonen, zorg, onderwijs, bestaanszekerheid? Dat er misschien géén genocide gepleegd moet worden in Gaza? En dat extreemrechtse knokploegen een probleem zijn? Hahaha! Wat zijn jullie toch doorzichtig, schatjes. Dat is natuurlijk allemaal afleiding van de enige échte crisis: asielzoekers die het gore lef hebben om te ademen! 

Daar trapt het onredelijke midden niet in hoor. Die zijn namelijk niet zoals die andere populisten. Extreemrechts zorrrgt voor veel te veel drrrramaaa. Allemaal zo ordinair schreeuwend over omvolking en vijanden van binnenuit. En dit soort hysterische dingen moeten de echte populisten elke dag zeggen om aandacht te krijgen? Oh mijn God, mij niet gezien, hoorrr! Dat is toch veel te veel moeite? Ik trap óók naar beneden, maar met een media-getrainde glimlach. Dat kan ook! Hihi! Dan lijk je tenminste cool tussen de extreemrechtse haathorken en de linkse loser die Fanta drinkt met een rietje! 

Het probleem met politieke pickme’s is dat ze denken dat verpakking de inhoud verandert. Alleen wellnesswijven kun je wijsmaken dat cichorei echt net zo lekker is als koffie. Mensen die niet hun smaakpapillen aan het gaslighten zijn, proeven direct dat het gore meuk is waar je alleen tijdens de hongerwinter vrijwillig naar grijpt. En zo werkt het met politieke surrogaten ook: als je voortdurend extreemrechts beleid serveert in een porseleinen kopje met een zilveren lepeltje, blijven mensen heus wel proeven dat het echt geen koffie is.

Dat is pickme-populisme. De fantasie dat jij de methadon bent die burgers laat afkicken van de fascistische heroïne, terwijl je in werkelijkheid de vape bent die een nieuwe generatie langzaam aan de neonazi-nicotine helpt. Dat is niet eens een gevoel, schatjes,maar gewoon data. In Denemarken joegen de sociaaldemocraten van Mette Frederiksen met hun harde migratiekoers vooral hun eigen kiezers weg, zonder massaal populistische kiezers terug te winnen. Bij Keir Starmer en Labour ishetzelfde patroon te zien.

In plaats van dat het politieke midden van Nederland dit ziet als een waarschuwing, schrijven ze driftig mee alsof Mette Frederiksen en Keir Starmer een masterclass “fascistische etiquette voor fatsoenlijke mensen” geven. En het mooiste is nog dat dit politieke midden zichzelf daarna ook altijd presenteert als de verantwoordelijke volwassene in de kamer.

Zij waren snoeihard bezig ideologisch te comazuipen, maar schonken de aldiwijn uit dat kartonnen pak tenminste niet in een theemok met Hello Kitty erop. Dat het land nu toekijkt hoe een stel Craftbeer Kampkommandanten een eenzijdig bargevecht bij de AZC's aan het houden zijn, wordt blijkbaar als een vervelende bijwerking van volwassen politiek gezien, oepsie! Alsof ze niet jarenlang zelf de ideologische drankjes stonden uit te schenken die deze hele kater veroorzaakt hebben.

Maar ja schatjes, dat is het verraderlijke aan electorale en ideologische katers: tegen de tijd dat je eindelijk toegeeft dat je jezelf hebt vergiftigd, ben je vaak toch weer bezig het volgende rondje te bestellen.