Nederland, een land dat gebouwd is op protocollen

Afgelopen week las ik een bericht over een angstcultuur bij het UWV en daar schrok ik behoorlijk van. Ik ben zelf sinds 2006 afhankelijk van het systeem bij het UWV door de Wajong-uitkering die ik heb.

Hoe kun je nu kwetsbare mensen goed op weg helpen als de werksfeer zelf verziekt is? Dat is een vraag die gelijk door mijn hoofd schoot. 

Als Wajonger ben je afhankelijk van het systeem waarop het UWV is gebouwd. Een systeem dat vol staat met protocollen en targets die moeten worden gehaald.

Zelf ben ik 80 tot 100% afgekeurd en bij mij ligt er weinig prestatiedruk om aan het werk te gaan. Dat is fijn want door 22q11ds, een niet-zichtbare aandoening, word ik nog al te vaak overschat. Je ziet niks aan mij maar dat betekent niet dat er niks aan de hand is. 

Mijn droom om een betaalde baan te vinden is iets dat ik lang geleden al heb opgegeven. Voor mij ligt de lat daarom ook lager.

Er zijn genoeg anderen met een Wajong die wel werkvermogen hebben, maar hoe wordt daarmee omgegaan? Als een systeem onvoldoende handvaten heeft om kwetsbare mensen op weg te helpen dan moet daarnaar gekeken worden. Het blijft een lastig probleem voor mensen die zelf gezond zijn om zich voldoende in te leven bij iemand met wie het niet zo vanzelfsprekend gaat.

Je kunt niet verwachten dat mensen met een beperking ‘alle zeilen bijzetten’ terwijl ze te maken hebben met onkunde of onbegrip van degenen die ze begeleiden.

Ik sprak pas iemand die 3 keer per jaar gebeld wordt. Ze wil erg graag werken maar krijgt hierbij niet de juiste ondersteuning. Er wordt onnodig veel druk op haar gelegd om te presteren maar er wordt onvoldoende met haar mee bewogen en gekeken wat haar mogelijkheden zijn. En dat is erg jammer, dit is voor beide partijen een gemiste kans.

Je kunt niet alle verantwoordelijkheid bij de cliënten zelf leggen als het systeem onvoldoende ruimte biedt om te groeien. Dat er zoveel artsen zijn die vroeg overspannen raken lijkt mij een gevolg van een zwak systeem waar te veel gaten inzitten. En daar is helemaal niemand bij gebaat.