Natuurlijk houden we de hand op de knip

Er is paniek in de luxemodesector. De NOS meldde het met een ernstig gezicht. Omzet onder druk. Mensen houden de hand op de knip. Alsof het een storing is. Alsof de consument gerepareerd moet worden. Alsof zuinig zijn ineens een afwijking is.

In Parijs lopen de modellen nog steeds de shows met een gezicht vol verdriet van de wereld te moeten torsen, maar het gaat vooral om de kwartaalcijfers. LVMH ziet de omzet dalen. Dat is geen vaag modeclubje, maar een gigantisch moederbedrijf waar Louis Vuitton, Dior, Tiffany en nog een hele stoet merken onder vallen. Een bedrijf zo groot dat je het nauwelijks nog mode kunt noemen. Meer een systeem.

En dan is er Kering. Ook zo’n moederbedrijf. Minder bekend bij naam, maar eigenaar van Gucci, Yves Saint Laurent en Balenciaga. Als LVMH de keizer is, dan is Kering de hofhouding. Ook daar verdwijnt tien procent omzet. Crisis en paniek tijdens het haverlatte moment.

Spoedoverleg. Niemand had dit zien aankomen. Behalve iedereen. De verklaringen zijn voorspelbaar. Inflatie. Geopolitieke spanningen. China dat afhaakt. China dat liever eigen spullen koopt. China dat ontdekt heeft dat Europese luxe vooral bestaat uit Europees opgeblazen prijzen.

Alles wordt erbij gehaald, behalve de simpele waarheid. Het is gênant geworden. Neem Balenciaga. Dat valt dus onder Kering. Dat merk vraagt duizenden euro’s voor kleding die mijn kinderen gratis maken op scouting. Laat een groep scouts op zomerkamp gaan, voeg regen, modder, vuur en een week zonder wasmachine toe en je hebt exact dezelfde collectie. Kapotte jasjes. Broeken met scheuren. Schoenen onder de modder die er nooit meer uit gaat.

Geen concept. Geen visie. Gewoon gebruik. Na zo’n kamp verdwijnt het in de prullenbak. Of in de textielbak als we netjes zijn. Niemand noemt het kunst. Niemand hangt er een prijskaartje aan. Niemand schrijft er een persbericht over.

Maar bij Balenciaga heet dit mode. En dan denk ik: misschien moet ik slimmer zijn. Na het volgende zomerkamp kalk ik Balenciaga op die kapotte scoutingkleding en zet het op Marktplaats. Extra inkomen voor scouting. Want laten we wel wezen: scouting heeft pas crisis. Geen omzetdaling van tien procent, maar altijd tekort. Altijd acties. Altijd vrijwilligers die gaten dichtlopen met goede bedoelingen en ducttape.

Terwijl Kering en LVMH praten over luxevermoeidheid, leren scouts omgaan met schaarste. Met hergebruik. Met spullen die vies mogen worden. Met kleding die niet heilig is. Misschien daarom dat kringlopen zo logisch voelt.

Kringlopen is geen armoede. Het is sport. Topsport wel te verstaan. Uithoudingsvermogen. Doorzettingsvermogen. Uren door rekken heen, langs polyester ellende, tot die ene vondst. Voor 2 euro vijftig en het liefst voor nog minder ik blijft per slot van rekening een gierige Hollander.

Wat mij betreft wordt kringlopen een Olympische sport. Met scouts voorop. Die weten hoe je zoekt, deelt, hergebruikt en niet huilt als iets kapot gaat.

Dus ja, mensen houden de hand op de knip. Omdat ze verstandig zijn en ook een plekje willen bemachtigen bij de kringloop zomerspelen van 2026.