Natuur graag, maar dan wel met horeca, asfalt en gemak

Wat dwepen we toch met onze “prachtige natuur”. We koesteren haar in woorden, prijzen haar in tv-programma’s en verklaren plechtig dat we er zuinig op moeten zijn. Ondertussen trekken we er massaal op uit om haar vooral niet met rust te laten en vaak enorm te verstoren.

Ik zag het al toen ik Statenlid was, bij het Bentwoud. Een nieuw natuurgebied, zogenaamd puur en ongerept. Dat was dus de belofte. Maar om ervan te “genieten” moesten er meteen een pannenkoekenhuis, parkeerplaatsen, een toegangsweg en een wirwar aan fietspaden komen. Natuur, maar wel met horeca, asfalt en gemak. En ergens tussendoor scheuren motorcrossers er illegaal doorheen. Dat heet dan recreatie. Daar komt men dan tot ‘rust’.

Nu is er weer een nieuw paradepaardje: de Hollandse Duinen. Een langgerekt natuurgebied tussen Hoek van Holland en Hillegom. Prachtig, zeggen ze. En vervolgens trekken we er in lange colonnes als mieren doorheen. Wandelen, fietsen, racen. Dieren schieten we daar af als het er “te veel” zijn. Op terrassen vieren we onze liefde voor de natuur met koffie, bier en herrie. En dat noemen we dan “genieten”. Als vanzelf komt de wens om er woningen te bouwen, met als belofte: “wonen in de natuur”. Daarna is het helaas kapotgemaakte natuur.

Maar de natuur zelf? Die heeft niets aan ons. Die wordt niet beter van onze aanwezigheid, maar wij doen alsof ze zonder ons niet kan bestaan. Kijk naar de Veluwe: zelfs daar mag de natuur niet haar gang gaan. Duizenden dieren worden afgeschoten en als er een wolf verschijnt, moet die weg. Te wild, te gevaarlijk. Met andere woorden: te natuurlijk.

Misschien is het tijd voor een meer radicale gedachte. Dat we de natuur gewoon eens met rust laten. Dat we accepteren dat het helemaal niet ons domein is, maar dat van andere levende wezens. Wij willen geen wilde dieren in onze tuin; waarom zouden de dieren ons wel in hun huiskamer moeten dulden? Waarom mogen de dieren ons niet wegjagen uit hun woning? Waarom staat daar er voor hen vaak de doodstraf op?

Laat de natuur geen decor zijn voor ons vermaak, maar een plek waar wij afwezig durven te zijn. Bewonder haar desnoods op NPO 2. Maar blijf er eens uit. Blijf weg uit de natuur!