
Ik begon vanmorgen aan een opinie over de jongste column van Rosanne Hertzberger in NRC. Opnieuw een poging de transgenderzorg in Nederland onderuit te halen (verleden week ging Pieter Omtzigt haar voor in Trouw). Ze bespraken het vast met elkaar, zij en haar oude vriendjes van NSC, die gefaalde politieke partij. Ineens werd ik er zo moe van.
Kom op, Rosanne. Lees je eigen column nog eens over. Eerst trots roepen dat jij degene was die tijdens je korte verblijf in de Tweede Kamer de motie tot onderzoek naar die transgenderzorg indiende, en daarna jammeren over de uitkomsten, die je vooroordelen niet bevestigen. Deskundige artsen, psychologen en psychiaters werken al jaren zorgvuldig. De Gezondheidsraad deed in jouw opdracht onderzoek, praatte met zo’n beetje iedereen die er verstand van heeft, en bevestigt: de transgenderzorg in Nederland werkt. Het kan beter, zegt de raad, vooral wanneer we als samenleving zouden investeren in inhoudelijk wetenschappelijk onderzoek.
Stop met je gejammer. Je dwong de staat geld te steken in jouw waanbeelden. Die opzet is mislukt. Je hebt verloren. Werkelijkheid zegeviert over transfobie. Ga wat nuttigs doen met je leven. Meer wil ik er eigenlijk niet meer over kwijt.