Kabinet moet aanval van Israël op Libanon scherp veroordelen, desnoods vandaag nog

Het kabinet Jetten behandelt de nieuwe oorlog in het Midden-Oosten nog steeds als een hete brei waar je omheen moet draaien. Dat blijkt uit de omzichtige uitspraken van de minister-president, van wie je de indruk krijgt dat hij in de tuin van het Catshuis een geit houdt naast een bed groene kool.

Kalmpjes aan doen hoort er net zo goed bij. Zo denkt men een paar dagen na voor men het definitieve besluit neemt het fregat Zr.Ms. Evertsen toe te voegen aan het escorte van de Charles de Gaulle. Dat Franse vliegdekschip houdt zich op in het oostelijk bekken van de Middellandse Zee. De rest van de politiek sluit zich bij deze traagheid  aan. Pas volgende week debatteert de Kamer over de toestand in het Midden-Oosten.

Toch is er één kant van de zaak, die geen enkel uitstel duldt. Dat is Israels tweede front in Libanon. De oorlog gaat gepaard met een grootscheepse verdrijving van de bevolking uit het zuiden van het  land tot en met een groot stuk van Beiroet. Het Israëlische leger heeft honderdduizenden burgers min of meer het bevel gegeven de biezen te pakken omdat het anders het slachtoffer zal worden van bombardementen en een grondoffensief tegen wat er nog rest van Irans bondgenoot Hezbollah. De strijd wordt zonder genade en met inzet van de zwaarste wapens gevoerd.

Libanon was al feitelijk een failliet land met een niet tot nauwelijks functionerende overheid. Het kan met geen mogelijkheid de half miljoen medeburgers op drift opvangen. Er heerst chaos in het land. Iedereen is op zichzelf aangewezen. En dat was te verwachten. De manier waarop Israël Hezbollah aanpakt ten koste van de gewone Libanezen, is buitenproportioneel. De zaak lijkt rijp voor een onderzoek in het kader van het internationaal Strafhof. In Libanon wordt immers een misdadige oorlog gevoerd.

Ondertussen zijn er berichten dat Gaza weer helemaal van de buitenwereld is afgesloten. Er komen nauwelijks nog hulpgoederen het verwoeste gebied binnen. Hier past een onmiddellijk en scherp protest van de Nederlandse regering. Minister Berendsen zou om te beginnen de Israëlische ambassadeur op het matje kunnen roepen om hem in niet mis te verstane bewoordingen duidelijk te maken hoe Nederland erin staat. Ons land zou bovendien - als een ander land het niet al eerder doet - bij de Verenigde Naties een resolutie in moeten dienen waarin dit wangedrag van Israël in de scherpste termen wordt veroordeeld. Ook moet het kabinet proberen de hele EU wat dit betreft op één lijn te krijgen.

Dit alles heeft natuurlijk geen gevolgen voor de negatieve houding die ons land al sinds jaar en dag tegenover Hezbollah inneemt. Dat is en blijft een terreurbeweging. Maar als het kabinet Jetten blijft zwijgen over wat nu in Libanon gebeurt, is dat een daad van grote lafheid.

Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen en de affaire rond het Groninger aardgas evenmin zeker nu de laatste putten open blijven en Friesland zo´n schandelijke compensatie is geboden voor het toestaan van nieuwe winningen.

Beluister Het Geheugenpaleis, de wekelijkse podcast van Han van der Horst en John Knieriem over politiek en geschiedenis. Nu: de nieuwe oorlog