Consumenten weten best dat ze voor de prijs van twee cappuccino’s geen kleding kunnen kopen die onder eerlijke arbeidsomstandigheden geproduceerd is. Waarom blijven ze dan toch kopen bij deze grote winkelketens?
In aanloop naar de feestdagen in december stunten grote winkelketens met enorme kortingsacties. Dat betekent voor veel consumenten meer shoppen voor minder geld. De aantrekkelijke advertenties in magazines en gesponsorde content op social media verdoezelen de hoge prijs die kwetsbare arbeidskrachten daarvoor betalen. De meeste consumenten staan er te weinig bij stil dat de prijs vaak alleen zo laag kan zijn doordat mensen uitgebuit worden.
Sinds de opkomst van fast fashion in de jaren 90 is onze relatie met kleding flink veranderd. Tussen 2000 en 2014 is de kledingproductie verdubbeld. Wereldwijd kopen consumenten meer dan ooit tevoren, maar dragen de kledingstukken minder vaak. De gemiddelde Nederlander koopt jaarlijks 46 stukken kleding en doet er 40 weg. Modeketens spelen razendsnel in op nieuwe trends (die ze zelf creëren), zodat consumenten blijven kopen. Dat vereist dat items onder extreem hoge snelheid geproduceerd, verzonden en afgeleverd worden. Omstandigheden die maken dat het risico op uitbuiting altijd aanwezig is.
Daar waar het productieproces voorheen volledig of grotendeels uitbesteed werd aan akelige sweatshops in veelal Aziatische landen, zien we tegenwoordig dat een deel van de arbeid terugkeert naar Europa. Dat gebeurt niet omdat deze bedrijven zich plotseling om eerlijke arbeidsomstandigheden bekommeren, maar omdat het lucratief voor de business is. Ook dichtbij huis zijn voorbeelden van zeer ernstige misstanden zoals gedwongen arbeid in fabrieken in het Verenigd Koninkrijk en schrijnende constructies met onderaannemers door bedrijven in Nederland.
Consumenten weten best dat ze voor de prijs van twee cappuccino’s of een Big Mac geen kleding kunnen kopen die onder eerlijke arbeidsomstandigheden geproduceerd, verzonden en afgeleverd is. Waarom blijven ze dan toch kopen bij grote winkelketens die de veiligheid en werkomstandigheden van arbeidskrachten ondergeschikt vinden aan het maken van hoge winsten?
Het onbevredigende antwoord is dat het maken van eerlijke keuzes voor de meeste mensen om meerdere redenen ingewikkeld is. Grote modeketens investeren jaarlijks veel geld in marketing- en advertisement-technieken die consumenten doen geloven dat ze nooit genoeg nieuwe spullen hebben. Er zijn talloze voorbeelden van populaire modeketens die ervoor kiezen om arbeidskrachten geen leefbaar loon te betalen, maar wel royale budgetten inzetten voor dure reclames en influencercampagnes die ervoor zorgen dat wij blijven kopen.
Maar zelfs als we ons gedeeltelijk losmaken van deze invloeden, dan is de zoektocht naar eerlijke merken niet eenvoudig. Persoonlijk onderzoek is tijdrovend en modeketens vertellen op hun website lang niet altijd het eerlijke verhaal. Ze geven onvoldoende informatie over de werkomstandigheden om een objectief oordeel te kunnen vormen. Gelukkig zijn er initiatieven als Fairwear.org, Fashionchecker.org en Good On You om consumenten daarbij te helpen.
Ook met een beetje tijd, moeite en kennis kan niet iedereen verantwoorde keuzes maken. In vergelijking met fast fashion is eerlijke kleding begrijpelijkerwijs vaak duurder. Dat maakt duurzame merken minder toegankelijk voor mensen met een lager inkomen. Hiervoor is ook een eerlijke verdeling van welvaart van belang. Zolang verantwoorde alternatieven niet voor iedereen toegankelijk zijn, is enige nuancering met betrekking tot Black Friday en Cyber Monday op z’n plaats.
De fast fashion-industrie wordt niet in stand gehouden door arme mensen die noodzakelijke aankopen doen, maar door consumenten die maandelijks honderden euro’s aan goedkope kledingstukken van oneerlijke modeketens uitgeven. We kunnen consumenten stimuleren om de kortingsacties op Black Friday en Cyber Monday als een kans te zien: om eerlijke kleding van duurzame merken tegen een lagere prijs te kopen. Dat is niet alleen beter voor de kledingarbeiders, maar ook voor onze planeet en de portemonnee.
Goede arbeidsomstandigheden in de kledingindustrie zijn mogelijk. Niet wanneer enkele geprivilegieerde consumenten perfect eerlijk en verantwoord winkelen, maar wanneer honderdduizenden mensen hun best hiervoor doen èn bedrijven eindelijk hun verantwoordelijkheid nemen.
Zou het zo zijn dat de duurdere (design) merken het veel beter doen op dit gebied. Met andere woorden, helpt het de mensen die de kleding produceren om meer geld uit te geven? Ik denk t niet.
Dus als we kleding goedkoper maken dan gaan we “eerlijke” kleding kopen? Eerlijk gezegd is die conclusie niet bepaald logisch. Mensen die normaal gesproken hun kleding bij de Primarkt of zo kopen gaan niet ineens naar de Bonnetterie, maar kopen juist wat extra bij die goedkopere winkel.
Dan nog iets: als je structureel meer koopt dan weg doet dan puilen je kasten uiteindelijk uit. Die stelling is dus ook een beetje suf eigenlijk.
Als we het eerlijk produceren willen promoten dan moeten we als land of als EU keiharde eisen stellen aan wat we importeren. Desnoods forse heffingen bij de grens als het onzeker is hoe de kleding geproduceerd is.
ZDF-Info was een aardige docu te zien waar de kleding vandaan komt. De fabrieken in India produceren voor alle ketens precies hetzelfde. Zowel voor fastfashion als de ketens die meer moiete doen om het fairtrade label te krijgen. Het enige verschil is dat de laatste haar winst tot op 300% hoger ligt
Ben het eens met de auteur dat je bewust moet winkelen dus ook mbt kleding. Maar doe alsjeblieft je huiswerk voordat je dingen opschrijft zoals:
"De fast fashion-industrie wordt niet in stand gehouden door arme mensen die noodzakelijke aankopen doen, maar door consumenten die maandelijks honderden euro’s aan goedkope kledingstukken van oneerlijke modeketens uitgeven"
Die wonen ongetwijfeld in de amsterdamse grachtengordel, maar die is wel vaker niet representatief gebleken voor NL. De groep van consumenten die maandelijks honderden euros aan goedkope(!) kledingstukken uitgeeft is bijzonder klein. Gemiddeld geeft de NL zo'n 800 tot 1000 euro per JAAR uit aan kleding. CBS: 3.5% van de bestedingen.
https://www.marktdata.nl/nieuws/Bestedingen-aan-textiel-en-kleding
https://opendata.cbs.nl/statline/#/CBS/nl/dataset/83676NED/table?dl=4245
"Waarom blijven ze dan toch kopen bij deze grote winkelketens?" - Om dezelfde reden waarom veel mensen zich niet aan de Corona regels houden als de regering dat vraagt. Het belang van de ander weegt bij veel mensen niet zo zwaar.
Daarom is er op dit gebied en op het gebied van milieu leiderschap nodig. Keihard het 'true + fair price' principe hanteren voor goedkope kleding, natuursteen, tropisch hout, import van soja, import van vlees en andere voedingsmiddelen van buiten de EU, voor niet-biologische producten uit eigen land, etc.
En wanneer nodig gewoon verbieden.
Wellicht een beter idee om het hele concept van mode aan de wilgen te hangen .
En het is allemaal wel leuk en aardig dat mensen in Bangla Desh goed betaald krijgen - maar ik heb eigenlijk graag een onslijtbare broek. Dat zet namelijk zoden aan de dijk . Dure merken verkopen dezelfde rotzooi als goedkope merken heeft onderzoek uitgewezen dus zo kom je er al niet.
De meeste mensen kopen 46 kledingstukken en doen er 40 weg????????? Ik had vroeger geen geld om 40 kledingstukken te kopen en er 46 weg te doen., Ik moest alles zoveel mogelijk "afdragen".
Is de nederlandse bevolking zo welvarend geworden dat dit kan? Geen wonder dat er zoveel mensen naar Nederland willen komen.
Wat dacht je wat al die mensen doen op black friday. Of welke zaterdag dan ook. The unbearable lightness of being wordt opgevuld met shoppen. En 's avonds met Netflix. Ik ga alleen nog de stad in voor broeken en schoenen. De rest koop ik via internet. De vrijgekomen tijd ben ik lekker buiten en bij voorkeur niet in de stad.
Ik droeg mijn kleding niet af ik groeide er gewoon uit - terwijl ik rende, viel, bomen klom, hutten bouwde, voetbalde, in sloten terecht kwam en meer van dat normale gedrag voor een kind in de jaren 80 .
Nu doe ik geen van al die dingen en krijgen mijn kleren gewoon spontaan gaten. Ze maken gewoon troep tegenwoordig .
GHS
Met geld deed ik dat ook niet! Liever iets goeds en duurder, dat lang meegaat. Als ik iets echt mooi vind dan blijf ik dat mooi vinden en verveelt me dat nooit.