Voor Allerzielen brengt Jan Rot, net als eerdere jaren, een eerbetoon aan de beroemdheden en bekende mensen die het voorbije jaar overleden, van Jules Deelder tot Samuel Paty. Het lied is tegelijk een oproep aan de overlevenden om door te gaan met het leven en er zoveel mogelijk van te maken. “De achterblijvers zijn niet wij, wie achterblijven dat zijn zij.”
Dat ben ik effe met jou oneens zeg Eric. Als groot fan van van Rot zie ik dat hij juweeltjes maakt die de markt juist verrijken. Zie ik dat hij met sterkte hertalingen komt (denk aan rockmusical Tommy). Deze man is bij leven al een legende.
En klassieke muziek? Daar moet je van houden Eric. Zelf heb ik daar helemaal nix mee, maar ben componisten van destijds wel dankbaar dat ze de hedendaagse rock- en folk musici een leuke voedingsbodem hebben gegeven. Alles heeft zijn tijd. Klassiek is ondanks pogingen van bepaalde media out, modern is in. En dat lijkt me logisch.
Jan Rot? Die kan bij mij niks goed doen. Hij verpopi-jopiseert klassieke teksten en liederen als die van bijvoorbeeld Schubert's Winterreise. Hertaler? Laat me niet lachen. Liedjesverkrachter is een beter woord. Maar je moet wel iets van klassieke muziek weten om dit te begrijpen.
https://www.preludeklassiekemuziek.nl/debilisering-van-schuberts-winterreise/
Vergelijk het zelf. Het prachtige slotlied van Schuberts Winterreise (tekst: Wilhelm Müller).
----------------
Der Leiermann
Drüben Hinterm Dorfe steht ein Leiermann,
Und Mit Starren Fingern Dreht Er, Was Er Kann.
Barfuss Auf Dem Eise Wankt Er Hin Und Her,
Und Sein Kleiner Teller Bleibt Ihm Immer Leer.
Wunderlicher Alter, Soll Ich Mit Dir Gehen?
Willst Zu Meinen Liedern Deine Leier Drehen? (X 2)
Keiner Mag Ihn Hören, Keiner Sieht Ihn An,
Und Die Hunde Knurren Um Den Alten Mann.
Unde Er Lässt Es Gehen Alles, Wie Es Will,
Dreht, Und Seine Leier Steht Ihm Nimmer Still.
Wunderlicher Alter, Soll Ich Mit Dir Gehen?
Willst Zu Meinen Liedern Deine Leier Drehen? (X 7)
----------------
Jan Rot maakt ervan:
De speelman
Net als ik vertrek hier klinkt de slotmuziek.
Zwerver met je draailier, wat een romantiek.
Luister dan en huiver, want die man is goed.
Toch valt er geen stuiver in zijn ouwe hoed.
Koud en niks te vreten, werkt op sentiment,
Maar geen hond wil weten van zo’n ouwe vent.
Hem kan het niet schelen, ook al draait hij door.
Als hij maar kan spelen, draait hij rustig door.
Wonderlijke speelman, ook op Winterreis’?
Zwaarste onderdeel van Holiday on Ice!
----------------
In de woordjes 'slotmuziek' en 'romantiek' geeft Rot er blijk van de preciese betekenis en dubbelgelaagdheid van deze tekst niet te begrijpen. Hij geeft alleen een soort algemene context aan. Ach ja, die romantici toch... Dat Holiday on Ice maakt zijn hertaling zelfs platvloers.
Maar die speelman zou best eens het verlangen naar de dood of de eenzaamheid van de reiziger kunnen symboliseren. Misschien is het de reiziger zelf wel. Het is niet zomaar het slotlied, zo van tja, de dichter moest er nu eenmaal een eind aan breien. Het lied is polyinterpretabel en dat haalt Rot eruit. Je moet wel die 23 voorafgaande liedjes (in het Duits! of desnoods in het Engels) hebben beluisterd. Jan Rot expliciteert op belabberde wijze wat impliciet moet blijven.
En nu ik toch bezig ben, hier de uitvoering van het lied door Robert Holl. (Dat de koninklijke familie ook meeluistert moeten jullie maar even vergeten... Het is de beste uitvoering die kon vinden.)
https://youtu.be/KVHchgxBvv0
Ja, dat is wel een heel groot verschil. In het originele versie zie ik de Liereman op blote voeten alsmaar door draaien/ muziek spelen en zijn bord blijft alsmaar leeg..
En honden lopen om hem heen en ruiken aan zijn jas.
Liereman wil jij mijn versjes op je draailier spelen? ...
De tekst van Jan Rot verdraaid het hele verhaal en de sfeer.