Hardwerkende bouwvakkers blijven altijd lachen

Stemmen als klokken. Zij zijn allang op, en dat zullen u en ik weten ook! In mijn buurt vereisen een aantal grote onderhoudsklussen de aanwezigheid van werklustig volk dat zich, zonder uitzondering, iedere dag luidruchtig en enthousiast op hun werkzaamheden stort. Stevig gehelmd, zwaar gelaarsd en de lolbroek steevast aan. Gereedschapskisten als hutkoffers markeren het bouwterrein.                              

Eigenlijk wordt het vrolijk lachen, het elkaar onbegrijpelijkheden toeschreeuwen en het gekletter met staal en houten planken alleen nog overstemt door de stoere bouwradio. De radio op 8, de mannen op 10! (Éen op de vijf werknemers binnen deze beroepsgroep lijdt aan stevige gehoorschade, en dat is niet zo opmerkelijk als je ook nog eens over de decibellen van dat geel/zwarte monster heen moet). Het ding braakt, naast een stevig pakket hits, vanaf een uurtje of 07:00 ’s ochtends vrolijke stemmen met foute, Gooische accenten uit, waarbij zelfs de verleidelijke stem van de actrice, die de reclame-boodschappen zo fel mogelijk de ether in slingert, vrijwel let-ter-lijk verstaanbaar doet zijn in mijn dubbelbeglaasde slaapkamer.

Bij een gebrek aan onderscheidingsvermogen zou ik alle communicatie buiten van ‘Slavische oorsprong’ willen duiden. Pools? Afkomstig uit het Tsjechische Glètchewîetche wellicht, of misschien staat er wel een complete ploeg Oekraïners te betonvlechten, en de aanvankelijke irritatie slaat dan ook al snel om in een onredelijk, maar diep schaamtegevoel.

Hoor die mannen met de handen uit de mouwen nu eens voor dag en dauw hun werk doen. Monter, goedgeluimd en in tegenstelling tot ons, van God verlaten rijke Westerlingen, tot keihard werken bereid.                                                  Wat doen wij om 07:15 überhaupt nog in ons bed? Lui, vadsig en spijthebbend van die hele fles wit bij het diner. Terwijl staal op staal klinkt, complete steigerstellingen verrijzen en alleen het gebrul van de radio nog de pneumatische boor overstemt ontluikt bij ons een knagend gevoel.

Boren boren, schaven schuren. Het ijzeren gekrijs wordt gesmoord in kletterende buizen op straat en vogeltjes zoeken een veilig heenkomen. Ook zij begonnen deze zomerse ochtend vroeg aan hun fluit- en koer-concerten maar het bouwvolk is hen baas boven baas.  Zelfs een met donderend geraas naar beneden stortend pallet vol verse voorzetramen kan de pret niet drukken. “Whoooooo…!” klinkt het jolig als de Kerstman zelve, waarna ‘Ho ho Ho’ het geraas en geroep weer samenvloeit in éen vrolijke lachbui. Geen benijdenswaardiger volk dan bouwvolk.

Wij schijnen mensen nog altijd onder te verdelen in ochtend- en avondmensen, maar zouden bouwmensen niet een vergeten categorie uitmaken? Zij zijn blijkens hun onverwoestbaar arbeidsethos overduidelijk ochtendmensen maar toch kom ik ze ’s avonds in de kroeg óók weer tegen. Stoom afblazend en nog steeds met krachtig stemgeluid waar geen vermoeide komma in door klinkt.                                                                         

Misschien moet er van staatswege toch eens een team van antropologen het veld, of beter gezegd; de bouwplaats worden opgestuurd teneinde daar deze bijzondere soort in kaart te brengen. Wellicht brengt nader onderzoek wel oplossingen voor de algehele malaise op de arbeidsmarkt. Vallen die werklustige lieden niet te klonen zodat horeca, middenstand en ziekenzorg binnenkort in één klap uit de brand zijn?

Nederland schaterend van de lach en vrolijk fluitend in tram, bus en trein. Geen vuitje aan de lucht. Oplossen in plaats van uithuilen. Wie nog klaagt over onmogelijke uren en slechte betaling wordt aan de bouwradio vastgebonden en voor de gein in de dichtstbijzijnde waterpartij geflikkerd. In één keer over met de weeklaag van ondernemers die hun krachten uit het buitenland moeten importeren omdat uit eigen bevolking eenvoudigweg geen beroepsvolk meer te recruteren valt.

Generatie Z (Gen-Z) heeft helemaal geen zin meer in ‘werk voor het meisje’, ‘werken voor je geld’ en ‘handen uit de mouwen’. Totaalloze begrippen uit een grijze oertijd, toen de mensheid nog niet beter wist en in allerlei onzinnige zaken geloofde als ‘volksverheffing’ en democratische waarden najoeg. De radeloze vijftigplussers die hen dag en nacht bestoken met onzinnige vragen over toekomstbeeld en inkomen kunnen zich dan uit hun loopgraven terugtrekken.

De nieuwe mens is een Bouwmens. Altijd tot werken én lachen bereid!