FNV, ken je geschiedenis, toon solidariteit

Terwijl mensenrechten worden geschonden, poldert de FNV in Nederland lekker door. Heeft de vakbond zijn tanden verloren?

Terwijl er toch genoeg is om tegen te protesteren. Nog altijd gaan de wapenleveranties vanuit Nederland naar Israël door. Nog altijd hebben Nederlandse bedrijven nauwe economische banden met Israël (een topman bij Philips vocht zelfs mee in het Israëlische leger). Nog altijd staan Nederlandse supermarkten vol met producten uit illegale nederzettingen. Nog altijd ondervinden pro-Palestijnse activisten in Nederland op de werkvloer hinder van hun activisme.

Al deze ontwikkelingen zouden voor het FNV-bestuur genoeg moeten zijn om stelling te nemen en op te roepen tot stakingen. Toch blijft het zich verschuilen achter het Europese stakingsrecht. Een makkelijk excuus om geen verantwoordelijkheid te nemen, want hoewel staken in Nederland primair gericht is op arbeidsvoorwaarden, kan opstand tegen mensenrechtenschendingen wel degelijk een legitiem doel voor stakingen zijn. Men hoeft voor actuele voorbeelden maar naar Spanje, Griekenland en Italië te kijken, waar havenarbeiders hebben geweigerd mee te werken aan het verschepen van wapens naar Israël. Ook in het verleden heeft de vakbond vaker een sleutelrol vervuld in internationale solidariteit, bijvoorbeeld door zich actief te mengen in de anti-apartheidsstrijd in Zuid-Afrika.  

De houding van het bestuur van de FNV is dan ook een enorme gemiste kans, want een vakbond heeft zoveel manieren en plekken om druk te zetten: in de havens, op het spoor, bij defensie, in de supermarkten, bij alle grote bedrijven die banden hebben met Israël, bij de pensioenfondsen, in ‘de polder’ met het nieuwe kabinet. Want waar de uitvoerende macht faalt, dienen andere instituties de rug te rechten ter bescherming van de democratie, het recht en de vrijheid van alle wereldburgers.

Laat het bestuur van de FNV in plaats van voorzichtig en politiek correct te manoeuvreren uit angst voor ledenverlies liever terugdenken aan de heldhaftige arbeiders op wiens schouders de vakbond is gebouwd. De mensen die met hun dappere activisme en zelfopoffering opkwamen voor de rechtelozen en internationale solidariteit in daden hebben omgezet. Omdat zij begrepen dat wanneer de rechten van één persoon worden geschonden, uiteindelijk die van ons allemaal op het spel staan. Én omdat zij beseften dat de kracht van verenigde arbeiders nooit verslagen kan worden.

Je één keer uitspreken is niet genoeg. Sta op, zet druk en laat niet los tot de boodschap eindelijk is aangekomen. Maak de keuze om niet langer passief aan de zijlijn te staan terwijl de wereld brandt. Pak de rol van voorvechter van mensenrechten: verenig, lig dwars, boycot en staak, staak, staak!

Lianne de Roo, FNV-lid