Een figurant? Nee, een vader

Eind juni is de vrouw van Jérémy Doku uitgerekend. Dat is precies het moment waarop het WK ook wordt gehouden in de VS, Mexico en Canada. Doku heeft een keuze gemaakt: hij wil bij de geboorte van zijn kind zijn. Die keuze maakte hij in overleg met de coach, het team en de Belgische voetbalbond. Toch krijgt hij kritiek.

De Franse presentatrice France Pierron noemde de vader tijdens de bevalling "een figurant". Ze vroeg zich hardop af: "Je maakt het WK misschien nooit meer mee, het is een kinderdroom, en laat je dat allemaal schieten om bij de geboorte van je kind te zijn?" Die uitspraak verdient een stevig weerwoord.

Een vader is geen figurant. Hij is geen toeschouwer die toevallig in beeld loopt. Hij is een ouder die zijn kind verwelkomt en zijn partner steunt op een van de belangrijkste momenten van hun leven. Dat moment komt maar één keer. Een wedstrijd kun je later terugkijken. De geboorte van je kind niet.

Het is opvallend hoe conservatief sommige mensen reageren als het over ouderschap gaat. Had Doku ervoor gekozen om niet bij de bevalling te zijn, dan was er waarschijnlijk net zo goed kritiek gekomen. Hij kan het blijkbaar nooit goed doen. Maar de cijfers laten zien dat zijn keuze juist heel normaal is. Het CBS bracht onlangs het nieuws dat in 2025 92 procent van de mannelijke werknemers geboorteverlof opnam voor hun kind. Drie op de tien vaders behielden hun volledige salaris tijdens aanvullend geboorteverlof. Doku doet dus niets bijzonders. Hij doet wat de meeste vaders in Nederland ook doen.

Veel fans staan duidelijk achter hem. Eén schreef: "Ik sta aan de kant van erbij zijn bij de geboorte van je kind. Het WK is groot. De geboorte van je kind is groter." Een ander stelde de ophef ter discussie: "Ik snap niet waarom verslaggevers denken dat ze iets te zeggen hebben over het privéleven van een voetballer." Ook oud-international Gregory van der Wiel sprak zijn steun uit. Hij prees Doku om zijn moed. In een sport die voetbal altijd boven alles plaatst, vraagt het kracht om bewust te kiezen voor je partner en je pasgeboren kind.

Toch blijf ik met een vraag zitten. Waarom maken mensen deze opmerking juist naar Doku? Is het omdat hij een goedbetaalde speler is? En welke boodschap geef je daarmee aan alle werkende vaders? Je vertelt hen eigenlijk dat werk altijd voorgaat, hoe belangrijk het thuis ook is.

Ik wil je daarom uitdagen. Ga voor de spiegel staan en stel jezelf deze vraag: zou jij de geboorte van jouw kind kunnen missen voor jouw werk? Wees eerlijk in je antwoord.