Ik ben blij met hun mediaoffensief, omdat het laat zien waarom we al die tijd veel te veel hebben betaald
De regering wordt voor de rechter gesleept. Door directeuren van woningcorporaties, die het niet pikken dat hun salaris wordt verlaagd. Die salarissen zijn de afgelopen jaren flink opgelopen, tot wel vijf ton. De Tweede Kamer wil dat mensen die werken bij een woningcorporatie niet meer krijgen dan de ‘Balkenendenorm’ (230.000 euro). Voor kleine corporaties gelden lagere normen. Daarbij geldt een overgangstermijn van zeven jaar.
Karin van Dreven, voorzitter van de Nederlandse Vereniging Bestuurders Woningcorporaties, geeft in ‘de Volkskrant’ drie argumenten tegen de verlaging:
1. Als de vergoedingen bij woningcorporaties worden verlaagd, gaan directeuren minder verdienen dan sommige medewerkers. 2. Bestuurders met een tijdelijk contract gaan bij verlenging van dit contract direct minder verdienen. 3. Als directeuren te veel verdienen, kunnen we daar beter wat aan doen door ‘naming and shaming’.
Hier werd ik wel even stil van. Als de politiek een norm stelt voor inkomens bij woningcorporaties, geldt dat natuurlijk ook voor medewerkers. En al helemaal voor tijdelijk medewerkers met een aflopend contract. Openbaar maken van topinkomens hebben we jarenlang geprobeerd. Dat heeft alleen maar geleid tot nog hogere vergoedingen, omdat de ene directeur niet wilde achterblijven bij de andere. Van Dreven maakt in het interview zelf ook niet veel werk van die ‘naming and shaming’: “Ik ga geen individuele namen noemen.”
Corporatiedirecteuren starten een offensief om begrip te kweken voor hun moeilijke financiële positie. Hoe zouden ze dat hebben aangepakt? Topoverleg in de verenging voor directeuren? Een pr-bureau inhuren en lobbyisten aan het werk zetten? Een interview regelen in ‘de Volkskrant’? En dan komen aanzetten met zulke argumenten.
Ik ben blij met dit mediaoffensief, omdat het laat zien waarom we al die tijd veel te veel hebben betaald.
Goed stuk, Ronald. Ik heb het ook al doorgestuurd aan de huurdersverenigingen hier en in de omgeving.
Dik - ook directeuren van woningscorporaties zijn besmet geraakt met het geld-virus. Het willen hebben van steeds meer geld. Dus onderhandelen ze een hoog inkomen met bonussen en daar wordt nu een eind aan gemaakt. Dat betekent dat binnen de corporaties ook andere mensen hun inkomen zullen zien dalen, want het mag toch niet zo zijn dat de baas minder verdient dan de financieel manager of de manager huren? Het gaat een leuke tijd worden, als de regering nu de hakken in het zand zet.
Mag de directeur van onze corporatie gelijk uitleggen waarom hij de participatiewet aan de kant gelegd heeft toen hij besloot de huurverhogingen door te sturen. Als het een foutje was wordt dat een duur foutje, want hij komt er niet mee weg.
Ik huur mijn woning aanvankelijk van een kleine woningbouwvereniging, bestaande uit een bestuur van vrijwilligers. Via allerlei constructies die uiteindelijk opgegaan in een grote woningcorporatie met een top van grootgraaiers. (De klantvriendelijkheid en de kwaliteit van het beheer is er daardoor niet merkbaar op vooruit gegaan, integendeel.)
En hoe zit het eigenlijk met de geldontwaarding over de periode 1975-2013? In euro's omgerekend betaal ik juli 2013 voor deze huurwoning 10 maal zoveel als in juli 1975. (Mijn buurvrouw, die vorig jaar eenzelfde woning betrok (bouwjaar 1921), betaalt zelfs dertien maal de huurprijs van 1975.) Omgerekend betekent dit dat de huur ruim drie maal méér is gestegen dan op grond van de geldontwaarding over die periode vereist zou zijn geweest! http://www.iisg.nl/hpw/calculate-nl.php € 1.00 in 2012 heeft een "koopkracht" van € 0.36 in het jaar 1975
Blijft toch ook komisch dat die arme bestuurders 7-jarige glijbaantjes krijgen terwijl aan de onderkant hele volksstammen gewoon worden ontslagen en alleen weer aangenomen worden tegen een sterk gereduceerd salaris. Maar bij bestuurders kan dat dan schijnbaar weer niet omdat ze ongetwijfeld het juiste partijlidmaatschap hebben.
Gewoon klinkeren dat onbeschofte graaischorem en eventueel weer terug gewoon voor een ton. Edith Schippers vond een ton een mooi salaris voor een huisarts dus dat lijkt me dan ook meer dan genoeg voor een woningcorporatiebestuurder.
Er kloppen een paar dingen niet. Sinds 1988 verstrekt het rijk al geen subsidies meer voor woningwetwoningen, en na 1994, het jaar van de verzelfstandiging van de wooncorporaties, kregen ze ook geen leningen tegen gunstige voorwaarden meer van het rijk. Kortom, ze stonden op eigen benen met een nu inmiddels grotendeels 25 jaar oude bruidsschat.
Als we zeggen "wij" - de politiek - stellen een norm aan de inkomens in de corporaties, met welk recht is dat dan eigenlijk? En waarom wordt die norm niet gesteld aan die particuliere verhuurders (bedrijven) die ook nog eens een 300.000 sociale woningen verhuren?
De corporaties hielden wel de wettelijke plicht om te zorgen voor goede en betaalbare woningen voor lagere inkomensgroepen (de 30% met een inkomen < € 33.500). Zo kregen we een "gedrocht" van privaatrechtelijke organisaties (BV's) met een publiekrechtelijk toezicht.
Het merendeel van die 340 corporaties is niet in opspraak gekomen en voert die wettelijke plicht op voortreffelijke wijze uit: al meer dan 20 jaar verhuren ze onder de marktprijs zonder dat het rijk er een cent subsidie in stopt. Nee, die huursubsidie telt hier niet: die gaat naar de huurders. En bij dat handjevol corporaties dat in de fout is gegaan heeft juist het publieke toezicht heel erg gefaald.
De corporaties zijn de melkkoe van de politiek geworden. De Vogelaarwijken: moesten de corporaties betalen. Geld te kort? Een verhuurdersheffing. Het komt de politiek wel heel goed uit dat er een aantal schandalen zijn geweest bij de corporaties. Want daardoor gaat de framing werken dat de corporaties vooral bezig zijn zichzelf te verrijken, en dus, hup, haalt het rijk er nog meer geld vandaan. Die norm voor de salarissen van bestuurders is ook niet ingegeven door een serieuze zorg over te hoge huren. Welnee, het hoort bij het frame van de zichzelf verrijkende elite. Maar wie verder kijkt dan zijn politieke neus lang is, die hoort beter te weten.
Nog één opmerking over "als de politiek een norm stelt voor inkomens bij woningcorporaties, geldt dat natuurlijk ook voor medewerkers." De politiek gaat helemaal niet over de salarissen van die medewerkers. Die liggen vast een CAO waarin de overheid ook geen partij is, want die CAO is afgesloten tussen de werkgeversvereniging Aedes en de vakbonden. De overheid kan op dit ogenblik wettelijk helemaal niet ingrijpen in de salarissen van een sector.
Bedankt, Jan. Dat probeer ik elke keer weer uit te leggen, maar het is er zo ingeramd dat er nog steeds subsidies uitgedeeld worden aan hurend Nederland, dat ze it niet geloven. Ze zijn ervan overtuigd dat verhuren onder de marktwaarde dus een subsidie is.
Wie lang genoeg roept dat zwart eigenlijk wit is, zal uiteindelijk geloofd gaan worden.
http://www.woonbond.nl/pages/nieuws/stellingbouwenvoormiddeninkomens
Beste Jan,
Goed stuk, alleen u stelling dat woningcorporaties het al 20 jaar zonder enige vorm van staatssteun moeten doen is niet correct.
Voor woningcorporaties gelden nu de in EU afgesproken 'Diensten van Algemeen Economisch Belang' waardoor bijvoorbeeld gemeentes kortingen kunnen geven op de grondprijzen.
En ook op andere gronden is staatssteun voor corporaties nog steeds mogelijk.
http://kennisbank.platform31.nl/websites/kei2011/files/KEI2003/vraag-antwoord/Diensten%20van%20Algemeen%20Belang%20DAEB%202009.pdf
Niet alleen woningbouwdircteuren, maar ALLE figuren die een salaris krijgen in de schaal "beloning naar wanprestatie" moeten hard worden aangepakt, en met terugwerkende kracht het teveel verdiende terug betalen.