De hardknekkigheid van Keier Starmer is bewonderenswaardig

Als ze hem willen hebben, dan komen ze hem maar halen.

De meeste mensen die denken dat ze er verstand van hebben, geven geen cent voor de politieke carrière van de Britse premier Keir Starmer. Hij heeft er zo'n puinhoop van gemaakt dat de kiezers van hem walgen. Wie in 2024 nog Labour stemde, heeft nu gezworen dat nooit meer te doen. Alles wat er mis is in het Verenigd Koninkrijk wordt al maanden op Starmers conto geschreven.

Ook in zijn eigen partij woedt het verzet. Tachtig Labour-parlementariërs hebben zich al van hem afgekeerd. Of Starmer nog op al zijn ministers kan rekenen, is onduidelijk. De grote Londense dagbladen - voor een belangrijk gedeelte conservatief met een neiging tot rechts populisme - grijpen de gelegenheid aan om de premier en de hele Labour Party aan te pakken. Met degen en hakbijl, elke dag en continu.

Starmer wordt van alle kanten opgeroepen de eer aan zichzelf te houden. Hij kan nog zelf aftreden om te voorkomen dat hij wordt weggestemd en afgezet. HIj biedt weerstand tegen de flemende stemmen die hem deze uitweg wijzen. Hij verdomt het. Hij blijft in functie. Als ze hem kwijt willen, moeten ze hem maar wegjagen. Starmer staat overeind in de storm.

Au fond lijkt Keir Starmer niet geschikt voor de woeste aanvallen waaraan hij wordt blootgesteld. Hij maakte carri!ere als officier van justitie. Hij is een deftig en rustig mens, een heer. In Labour behoort hij tot de gematigde vleugel. Sinds jaar en dag is hij lid van de hervormingsgezinde intellectuele en rustige Fabian Society. Als premier houdt hij stokebranden en radicalen op een afstand. Het was zijn eerste doel om een alternatief te bieden voor de chaos die de conservatieven onder leiding van politieke kwakzalvers als Boris Johnson hadden nagelaten. Hij belooft geen wonderen. Hij doet geen wonderen. Hij is een nette, een beetje saaie man.

Maar nu blijft hij recht overeind staan. Een groot deel van zijn kiezers heeft zich opnieuw laten verleiden door Nigel Farage, de architect van Brexit en daarmee van het kwakkelweer in de Britse economie. Zij lopen achter een marktkoopman aan die met veel aplomb en flue de bouche, rommel aanprijst. Zij geloven dat zij gered zullen worden door een bullshit ridder die ze wijs maakt dat het mogelijk is de grenzen van een modern land als het Verenigd Koninkrijk te sluiten, terwijl asielzoekers kunnen worden afgeschoven naar een of ander Afrikaans land waar je dan afspraken mee maakt. Hersenschimmen zijn dat en luchtkastelen waarmee je goedgelovigen kunt afschepen. Starmer heeft dat altijd geweigerd. Hij is nooit bereid geweest het publiek een rad voor ogen te draien met oplossingen waarvan iedereen met kennis van zaken weet, dat ze bullshit zijn.

Starmer is de afgelopen maanden enorm aangevallen op het gegeven dat hij zijn ambitieuze partijgenoot Peter Mandelson de ambassade in Washington toevertrouwde terwijl hij altijd vriendschap had onderhouden met Jeffrey Epstein. De stokebranden van de Reform Party kozen dit als voorhamer om Starmer de politieke hersens in te slaan. Zo wisten ze de aandacht af te leiden van het feit dat zij geen begin van een oplossing hebben voor de structurele economische problemen die het Verenigd Koninkrijk teisteren. En dat de door Farage en de zijnen veroorzaakte Brexit het land alleen maar verzwakt en verarmd heeft.

Niet dat Starmer een versmade redder van Groot-Brittannië is. Hij heeft net zo min als de Conservatieven, de Groenen en de Reform Party snelle oplossingen voor alle problemen want zulke oplossingen bestaan niet. Hij is bovendien een beroepsbestuurder met weinig fantasie.

Maar de hardnekkigheid waarmee hij nu aan zijn functie en zijn verantwoordelijkheden vasthoudt, verdient bewondering. Hij houdt de eer niet aan zichzelf. Hij verdedigt die eer.  Zijn "Kom maar op" is inspirerend. Zonder meer. Wat je ook van zijn beleid mag vinden.

Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen en de affaire rond het Groninger aardgas evenmin zeker nu de laatste putten open blijven en Friesland zulk een schandalige compensatie geboden krijgt voor het toestaan van nieuwe winningen.

Beluister Het Geheugenpaleis, de wekelijkse podcast van Han van der Horst en John Knieriem over politiek en geschiedenis. Nu: ondernemingslust en vermogensbelasting.