Authentiek Volendamsch!

Etikettenlezers (en zijn wij dat niet allen?) beleven in de supermarkt nog altijd gouden tijden waar het de brede, ironische grimlach betreft. Op een blikje met Fairtrade kokosmelk wordt gewag gemaakt van “kruidenboerinnen, die feilloos de rijpe pepers weten te vinden”.  Een buitengewoon stoer wapenfeit natuurlijk, ware het niet dat dit blikje toch écht alleen maar… pure kokosmelk bevat.

De firma Fairtrade Original zal wellicht wat etiketteksten verhaspeld hebben, maar toch.

Soms echter beklimt een samengesteld product de zeldzaam hoge ladder der doorgedraaide nonsens dat nadere duiding eenvoudigweg niet uit kán blijven. Volendam Exclusief B.V. pletterde met zijn authenthieke ‘Volendammer kreeftensoep’ een dergelijk product op de markt.                                                 

Deze fantasiesoep bezorgt de consument niet alleen vele hoofdbrekens aangaande de samenstelling, zij is bovenal zeer verre van ‘authentiek’ en al helemáal niet Volendams.

Blijkens het etiket wordt het recept “..al tientallen jaren, van generatie op generatie doorgegeven”, picturaal onderstreept men e.e.a. met een fotootje van Volendam uit, pakweg de 30er jaren, waar zich toen nog een gezellig café biljart aan de dijk bevond. Het Europese rivierkreeftje van toen is echter nagenoeg uitgestorven en allang vervangen door de Amerikaanse, invasieve soort die we, net als in de rest van Nederland overigens, hooguit als een pest in sloten aantreffen of in half-verpletterde vorm het lokale fietspad zien oversteken (Wellicht ook op authentieke Volendamse fietspaden dus).

De ingrediëntendeclaratie is dermate hallucinant dat ik u graag stap-voor-stap deelgenoot maak van een wondere reis doorheen voedselfabriekend Nederland en zijn exotische bereidingen (Mocht u deze risicovolle tocht met mij willen aangaan dan is dat uiteraard geheel voor eigen risico).

De delicate soep bevat échte rivierkreeft (wel 7%) en is “..afgeblust ” met droge witte wijn (5%), de rest (88%) bestaat uit een wonderbaarlijke mix van vooral soepvreemde ingrediënten waaronder kabeljauwPOEDER (!). Waarom het etiket vermeld dat het product “..praktisch/principieel graatarm”  is blijft dan ook een volslagen raadsel (visgraatpoeder?).                                   Het is in elk geval troostrijk te constateren dat de producent nog enig principe huldigt en wel dat van: In ons product principieel géen graten.

Allereerst zijn daar WATER en SLAGROOM. Goud(h-)eerlijke ingrediënten die de basis van bijna iedere soep kunnen vormen (De 12% RIVIERKREEFT en DROGE WITTE WIJN noemde ik al eerder). TARWEBLOEM is een aardige optie als verdikkingsmiddel. Per slot van rekening ook basis van een goede roux om soep of saus mee te binden. Tot zover de volstrekt verklaarbare ingrediënten van een mooie bisque of luxe vissoepje.  Nu sluit zich langzaam het dichte gewas van het woud der voedingstechnologische waanzin en begeven wij ons in een donkere jungle waaruit wellicht nooit ontsnapping meer mogelijk is (U kunt nog terug!).

GEMODIFICEERD MAISZETMEEL is een overbodige binder en des te meer vuller. Mais in z’n zuivere vorm is hooguit geschikt voor pap en polenta maar de meeste mais is toch écht bedoeld voor de varkentjes. Ook het helse Maizena is uiteraard een vergissing der natuur en werd vooral de nijvere kwezeltjes van de huishoudschool aangepraat (vergeef hen Lieve Heer want zij wisten niet beter) als wondermiddel waarmee alles probleem- en vooral smaakloos gebonden kon worden. Op de brandstapel der historisch-culinaire-vergissingen voegt dit artikel zich bovendien moeiteloos in de Duvelse-drie-eenheid; maizena, oploskoffie en margarine.

RIJSTBLOEM is een aardig product dat zich eveneens lange tijd kon verheugen in de aandacht van de jonge huismoeder die haar kroost graag slobber- danwel lammetjespap voorzette. Een overheerlijk begin van een blije jeugd, maar wederom fremdkörper in authentieke kreeftensoep. Het KABELJAUWPOEDER zou zomaar een authentiek Volendams ingrediënt kunnen zijn daar in het wapen van dit vrolijke vissersdorp zowaar een vis en een paard figureren. De combinatie van deze dieren zou duiden op de van oudsher agrarische geschiedenis (het paard) en de visserij (het visje) die Volendam haar eigen Gouden Eeuw bracht. Merkwaardig genoeg is het paard afgebeeld met het geheven rechtervoorbeen dat een vis lijkt te vertrappen. Verraadt dit wellicht de herkomst van het authentike kabeljauwPOEDER? Wordt de vis eerst vertrapt, gedroogd en vervolgens tot poeder vermalen? Hebben we hier wellicht met de poedervariant van verre Indische neef Bakkeljauw te maken? Het voordeel van de twijfel en het geheim van de soepmaker maken dit ingrediént tot een onopgelost, culinair mysterie.

TOMATENPUREE en ZOUT, hoera! onvervalste échte soepingrediënten. Helaas zijn SUIKER, GLUCOSESTROOP en ZONNEBLOEMOLIE dat dan weer helemaal niet. De sierlijke rij wuivende palmbomen op de Zuidpolderzeedijk te Volendam zijn uiteraard een niet te missen toeristische attractie. Zij leveren het natuurzuivere PALMVET dat helaas in geharde vorm menig ingrediëntenlijst aanvoert van ultrabewerkt voedsel en als zodanig als ‘verdacht’ kan worden aangemerkt.

GEHYDROLISEERDE PLANTAARDIGE EIWITTEN UIT SOJA (!) behoeven nauwelijks betoog en het treurige duo smaakversterkers GLUTAMINAAT en AROMA’S laat ik graag aan uw verbeelding over.  Sluitpost KRUIDEN en SPECERIJEN doen nog enige hoop gloren maar zijnde laatstgenoemd hebben wij het hier zeer waarschijnlijk over nauwelijks meetbare eenheden.  

Waarachtig, Oorspronkelijk en Geloofwaardig, zo classificeert het Groot woordenboek van de Nederlandse taal het begrip Authentiek. Deze warboelsoep is dat duidelijk niet. Mocht het licht in Europa op termijn écht uitgaan dan heb ik dit relikwie alvast in de gangkast klaar staan. Alleen bij nood te openen. Tot zolang blijft het blik gesloten.