"We dance together, we fight together"

leestijd 3 minuten

Dit weekend zijn militairen ingevallen in Bassiani en Café Gallery, dé plekken in Tbilisi waar raven wordt gezien als politiek statement tegen de bekrompenheid van het land. De dag erna ontstond er een rave-olution voor het parlementsgebouw. Job Jobse, een Nederlandse dj, noemt het monumentaal; "raving for their rights”.   

Na de inval gaf de overheid als excuus dat er de afgelopen week een aantal doden waren gevallen in de club door drugsgebruik, en dat ze daarom drugshandelaren op wilden pakken. Volgens verschillende bronnen op Reddit is dit bullshit aangezien de drugshandelaren een uur voor de inval al waren opgepakt. Een van de oprichters van de club, Zviad Gelbakhiani, werd volgens vertegenwoordigers van de White Noise Movement in elkaar geslagen en meegenomen naar een onbekende plek.

De club Bassiani is in Tbilisi, de hoofdstad van Georgië. Die stad ken je misschien nog wel van Wie is de mol. Het land probeert weer op te krabbelen uit tijden van oorlog, waarin jonge progressieve mensen tegenover oudere rechtse mensen komen te staan. Het is niet voor niets dat Bassiani is vernoemd naar een 13e-eeuwse oorlog die essentieel was voor de onafhankelijkheid van Georgië.

Door te dansen probeert de jeugd het verleden te vergeten en zich te focussen op de toekomst. Dit land komt, net als Berlijn in de jaren ’90, uit een periode van oorlogen. Hierdoor is er veel armoede in het land waardoor de underground dance-scene steeds meer opbloeide.

Dit is vaker gebeurd in landen met een heftig verleden. Neem Engeland in de jaren ’80, toen werd er geraved als beweging tegen het thatcherisme of Berlijn na de val van de muur, en Oost en West-Berlijn zich weer verbonden wilden voelen met elkaar. Door te dansen en non-verbaal met elkaar te communiceren werden mensen op een manier verbonden waardoor niemands achtergrond niet meer uitmaakte.

Thump schreef al eerder over Bassiani als de Berghain van Georgië. In 2014 werd de club opgericht met een activistisch element, De club strijdt tegen het zero-tolerance drugsbeleid en homofobie; het maakt niet uit of je één miligram MDMA of één kilo heroïne bezit. De veiligheid van clubbers wordt bij de entree van clubs bewaakt door je paspoort te controleren, zo wordt iedereen nagelopen om te checken of ze niet met foute bedoelingen naar binnen proberen te komen. Ook betrekken ze de lhbtq-community door gratis queer-feesten te organiseren.

Op de avond van de inval draaide een mysterieus dj-collectief genaamd Giegling. Hun sets bestaan uit melodische techno waarbij je kan wegdromen alsof het symfonieën zijn. Door de abrupte inbreuk op hun avond in Bassiani, bouwden ze hun sets op voor het parlementsgebouw, en lieten iedereen raven voor vrijheid, een historische gebeurtenis.

Volgens Resident Advisor staan techno clubs in Tbilisi symbool voor progressiviteit en tolerantie, die liberale normen en waarden reflecteren. Plekken zoals Bassiani zijn een bedreiging voor de status quo in Georgië, door jonge mensen te mobiliseren voor progressiviteit. Op Reddit wordt de inval dan ook weggezet als “Fucking fascist bullshit”.

Mariam Murusidze, voormalige boeker van Café Gallery, zei tegen Resident Advisor dat de rave-olution niet simpelweg over de clubs gaat: “Het is een gevecht tussen het Soviet-verleden van dit land en de dictatuur waarin we leefden, de politiestaat en de toekomst die we willen voor ons land”. Dus koester de vrijheid die we hier in Nederland hebben om te dansen waar en met wie je wilt, en hoop voor Tbilisi op een vrijere toekomst.  

Door Isa van den Brand