* BNNVARA - Een dag offline op Georgie's festival
Word lid

Een dag offline op Georgie's festival

leestijd 6 minuten
Een dag offline op Georgie's festival

Georgie’s is hét festival waar je telefoon niet welkom is. ‘Want met een telefoon leef je niet in het moment’, aldus Georgie. PANIEK! Want wat als je geen telefoon mag gebruiken op een festival? Dat betekent: geen foto’s en video’s van optredens die je kunt delen met je digitale kornuiten. En hoe ga je je vrienden vinden als ze bij een andere stage staan te hossen? Ik vroeg de bezoekers van Georgie’s hoe zij het analoge festivalleven ervaren.

Mill

Isa (BNNVARA): Hoi. Ben je je vrienden kwijt?
Mill: Sorry hoor, ik ben even aan het eten. Ik ben hier wel met een aantal vrienden, die lopen allemaal rond op het festivalterrein. Ik weet nu even niet waar ze zijn. Maar ik vind het best leuk om alleen naar een festival of club te gaan.

Ontmoet je veel nieuwe mensen als je in je eentje ronddwaalt zonder telefoon?
Jazeker. Vandaag ben ik toevallig mensen tegengekomen die ik al kende, maar waarvan ik niet verwachtte dat ik ze zou tegenkomen. Dat zijn mensen die ik via via heb leren kennen bij het uitgaan, die wonen in Utrecht of andere steden. Als je met vrienden uitgaat heb je toch de neiging om alleen met hen bezig te zijn, en dan zit je in een bubbel. Daardoor is het juist veel moeilijker om andere mensen te leren kennen.

Wie is de leukste persoon die je tot nu toe hebt ontmoet?
Een jongen op de dansvloer. Helaas heb ik hem losgelaten, dus ik weet niet waar hij is.

Op dit soort momenten zou een telefoon toch wel handig zijn.
Ja. Het is fijn om rond te lopen, maar op het moment dat ik me helemaal alleen voel dan wil ik weten waar mijn vrienden zijn. En het is natuurlijk best wel jammer dat ik die jongen zijn nummer niet heb kunnen vragen. Ik ben hem niet meer tegengekomen, best wel balen.

 

Iraj

Isa (BNNVARA): Heb je je telefoon bij je?
Iraj: Ja. Dat ik mijn telefoon niet bij me mag hebben vind ik kut. Het is vooral een goeie waarschuwing om niet met je telefoon bezig te zijn op een festival. Maar ik ben natuurlijk super eigenwijs, dus ik heb hem gewoon bij me. Als ik m’n vrienden nodig heb dan kan ik ze gewoon bereiken. En als ik een leuk Instagrammetje wil maken kan dat ook gewoon. Je bent toch een millenial of niet?

Waar zijn je vrienden nu dan?
Ik ben alleen gekomen want ik haat het om aan een groepje vast te zitten. Dan blijf je de hele tijd in hetzelfde gevoel hangen: we moeten bij elkaar zijn. Dan ben je alleen maar aan het wachten, bij de wc, of ergens anders. Dan duurt het allemaal zo lang. Iedereen weet wel dat ik er ben, maar als je alleen gaat dan is die druk ervan af dat je samen móet zijn. De beste avonturen maak je sowieso in je eentje mee.

Job

Isa (BNNVARA): Voel je je verloren zonder telefoon, in je eentje?
Job: Niet echt. Ik ben gekomen met een vriendengroep, maar afwisselend over de hele dag ben ik toch weer met andere mensen geweest omdat je elkaar heel makkelijk tegenkomt op dit festival.

Wat vind je nog meer fijn aan het beleid van dit festival?
Ik vind het heerlijk om te zien dat er zo weinig wordt gefilmd en op Instagram wordt gekeken. Zelf heb ik trouwens niet eens een smartphone. Dus ik kan het beleid van Georgie’s alleen maar aanmoedigen. Ik hoop dat het mensen ook inspireert om vaker zonder telefoon uit te gaan. Of dat ze in ieder geval iets minder vaak op hun telefoon zitten.

Laura

Isa (BNNVARA): Hé waar zijn jouw vrienden?
Laura: Geen idee. Ik raak ze continu kwijt. Ik was net nog met een groepje vrienden op tour en één van mijn vrienden liep voorop met een bel. Maar toen we bij de stage aankwamen was het zo druk dat ik ze kwijtraakte. Omdat je geen telefoon bij je mag hebben raak je elkaar dus écht kwijt.

Wat doe je op zo’n moment?
Ik heb in mijn eentje de tour afgemaakt en kwam ik bij een heel raar zwart blok, dus ik ging kijken wat het was. Het bleek een ruimte met allemaal gekke stoelen te zijn waar je ook met een trappetje omhoog kan. Ik ben daar op een stoel gaan zitten met een koeienvel en kwam toevallig ook nog een vriend tegen. We hebben daar een uur gezeten en gesprekken gevoerd.

Lieske

Isa (BNNVARA): Jij bent je vrienden nog niet kwijtgeraakt zonder telefoon?
Lieske: Haha nee. Ikben nog steeds met al mijn vriendinnen en ik heb mijn telefoon netjes in mijn kluisje gelaten. Hoe we bij elkaar zijn gebleven? Gewoon. Uit je ogen kijken. Ik vind het wel heel goed beleid dat je geen telefoon mee mag nemen. Dan ben je echt met elkaar connected in plaats van via wifi.

Olivia  & Janet

Isa (BNNVARA): Hoe lekker gaan jullie zonder telefoon?
Olivia: Ik vind het eigenlijk heel fijn dat we geen telefoon bij ons hebben. Een maand geleden waren we op een festival en zaten we continu op onze locatie apps te kijken waar iedereen was. Nu is het veel meer ontspannen. Hier denk je gewoon: het komt wel goed.

Zijn jullie ook iemand kwijt net zoals zo’n beetje iedereen hier?
Janet:
Wij zijn inderdaad ook onze vrienden kwijtgeraakt. We stonden in een menigte en op een bepaald moment kwam iedereen een bekende tegen - of ze gingen een drankje halen. We zijn op dit moment op zoek naar de rest van de groep.

Jullie hebben elkaar gelukkig.
Olivia: Ja inderdaad. Maar we hopen ons huisgenootje snel te vinden want ze is jarig. We hebben net even een cadeautje uit de kluis gehaald voor haar. Ze is heel erg into yoga. We geven elkaar altijd een functioneel cadeautje voor in ons huis. Dan hebben we er zelf ook nog wat aan. Nu dachten we: nee, zij heeft het gewoon verdiend om even iets voor zichzelf te krijgen. We hebben een yoga-bon gekocht.

Nina

Isa (BNNVARA): Is het leven net zo leuk zonder telefoon?
Nina: Eigenlijk wel.Ik heb geen telefoon bij me en ik vind het beleid helemaal top. Maar ik volg het WK-voetbal, en ik ben voor Engeland. Dus het is kut om niet door te hebben hoeveel het nu staat.

Dat is vervelend.
Ja en nog iets: ik ben gekomen met mijn vrienden, maar die kan ik nergens vinden. Ik kan ze natuurlijk ook niet appen. Ik ging ergens de backstage in en toen raakten we elkaar kwijt. Twee uur geleden zag ik ze voor het laatst, dus ik kijk nu of ik ze ergens zie.

Conclusie: millenials kunnen een analoog festival best aan en echt contact maken met elkaar lijken deze festivalgangers juist leuk te vinden. Zonder telefoons en Instagram lijkt het alsof mensen minder bezig zijn met hoe hip ze eruit zien en daar wordt het festival eigenlijk alleen maar leuker door. Mensen leven meer in het moment en ook dat zorgt voor een ontspannen sfeer. Nadat ik zelf klaar was met interviewen en fotograferen was ik net als de rest van de bezoekers mijn eigen vrienden ook kwijt.